Uzasadnienie
W dniu 23 stycznia 2009 r. do WSA w Rzeszowie wpłynęła skarga A. B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 409/08 odrzucającym skargę A. B. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu przywołanej skargi o wznowienie postępowania A. B. wskazał, iż wnosi o "wznowienie postępowania i zwolnienie od kosztów postępowania i przyznanie obrońcy z urzędu". Podniósł, iż WSA w Rzeszowie przyznał mu prawo pomocy w postaci zwolnienia z kosztów i dlatego wnosi o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi i wznowienie postępowania.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 72/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił A. B. przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 409/08. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Stwierdzono, że w niniejszej sprawie zachodzi wskazana sytuacja.
Sąd podał, że A. B. zwrócił się o wznowienie postępowania z uwagi na fakt, iż w sprawach o sygn. akt II SA/Rz 387/08 i II SA/Rz 357/08 przyznane mu zostało prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, a także iż skarżona przez niego "decyzja Inspektorów Nadzoru Budowlanego wydaje się być manipulancką i w dużym stopniu szkodliwą społecznie". Jak stwierdził Sąd, treść powołanej skargi o wznowienie przesądza, iż jest oczywiście bezzasadna zarówno pod względem faktycznym jak i prawnym. Podane bowiem przez skarżącego podstawy wznowienia nie mieszczą się w przesłankach wznowienia postępowania określonych w art. 271-274 p.p.s.a. i już wstępna analiza skargi wskazuje, iż nie będzie ona mogła być uwzględniona. Stwierdzono, że z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, A. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata nie przysługuje.
W zażaleniu na powyższe postanowienie A. B. wniósł o uchylenie,,postanowień", udzielenie pomocy prawnej i zwolnienie od kosztów. Stwierdził, iż w niniejszej sprawie został pozbawiony prawa do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (bądź skargi o wznowienie). Za taką oczywistą bezzasadność należy uznać sytuację, w której Sąd, bez głębszej analizy, może stwierdzić niedopuszczalność wniesionego środka prawnego. Taki przypadek ma miejsce w przedmiotowej sprawie.
W przedmiotowej sprawie już wstępna analiza skargi o wznowienie wskazuje, iż nie będzie ona mogła być uwzględniona. We wniesionej 23 stycznia 2009 r. skardze A. B. zwrócił się o wznowienie postępowania z uwagi na fakt, iż w sprawach o sygn. akt II SA/Rz 387/08 i II SA/Rz 357/08 przyznane mu zostało prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz że zaskarżona przez niego "decyzja Inspektorów Nadzoru Budowlanego wydaje się być manipulancką i w dużym stopniu szkodliwą społecznie". Jednym z ustawowych wymogów dotyczących skargi o wznowienie jest oparcie jej na conajmniej jednej ze wskazanych w art. 271-274 p.p.s.a podstaw. Podane we wniesionej przez A. B. skardze o wznowienie podstawy nie odpowiadają żadnej z podstaw określonych w ustawie. Powyższe oznacza, iż skarga A. B. jest niedopuszczalna, a co za tym idzie jest ona oczywiście bezzasadna. Z powodu natomiast jej oczywistej bezzasadności skarżącemu, zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata nie przysługuje.
Podkreślić przy tym należy, iż w sytuacji, gdy skarga bądź skarga o wznowienie niewątpliwie kwalifikuje się do odrzucenia, przepis ten nie daje Sądowi możliwości przyznania stronie prawa pomocy, nawet wówczas, gdy sytuacja materialna nie pozwala jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego uznać należy, że skarżącemu nie zostało naruszone prawo do sądu a Sąd I instancji prawidłowo w zaistniałym stanie rzeczy odmówił mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.