Uzasadnienie
Skarżący w piśmie z dnia 25 stycznia 2010 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, podnosząc, że budynek przy ul. [...] w Ż. odnośnie którego wydano nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jest własnością osób fizycznych, natomiast zarządzanie ww. budynkiem należy do skarżącej spółki. Zdaniem Spółki wykonanie remontu powinno być poprzedzone sporządzeniem projektu budowlanego i uzyskaniem pozwolenia na budowę. Ponadto w postępowaniu administracyjnym nie określono wszystkich stron postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd, argumenty podnoszone przez skarżącego nie są związane z przesłankami z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tego względu nie mogą być brane pod uwagę. Tym samym Sąd uznał, że wniosek nie jest należycie uzasadniony. Brak uzasadnienia wniosku skutkuje jego nieuwzględnieniem.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, podnosząc że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został należycie uzasadniony, skarżący nie jest w stanie zaciągnąć kredytu na wykonanie remontu przedmiotowego budynku a rachunek działalności skarżącej Spółki sporządzony na dzień 31 grudnia 2009 r. wykazuje stratę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06).
Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak bowiem słusznie zauważył Sąd I instancji argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku z dnia 25 stycznia 2010 r. nie są związane z przesłankami z art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy również zaznaczyć, że skarżący jest zobowiązany do szczegółowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji już na etapie jego składania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, tak aby Sąd I instancji mógł ocenić jego zasadność w świetle przesłanek zawartych w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek nie został należycie uzasadniony.
W sprawie niniejszej nie jest bez znaczenia również okoliczność, że przesłanką podjęcia przez organ nadzoru budowlanego zaskarżonej decyzji z dnia 18 grudnia 2009 r. o usunięciu nieprawidłowości stwierdzonych w ekspertyzie technicznej przedmiotowego budynku było zapobieżenie sytuacji stwarzającej zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowania budynku a tym samym ochrony zdrowia i życia przebywających w nim osób.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2010 r. oddalił wniosek Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.