Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 673/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie przedstawiła swojej sytuacji materialnej w sposób rzetelny i wyczerpujący, zatem Sąd uznał, że brak jest podstaw do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia i przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie podlega odrzuceniu jako wniesione po terminie.
Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zaś w sytuacji, gdy zażalenie zostanie wniesione po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, to na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone jako spóźnione. Natomiast obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikającym z art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., jest odrzucenie zażalenia, które winno być odrzucone przez wojewódzki sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 14 listopada 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy zostało doręczone skarżącej w dniu 21 listopada 2013 r. (potwierdzenie odbioru – k. 54), zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 28 listopada 2013 r., a zażalenie zostało wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 57). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione po terminie i jako spóźnione podlegało odrzuceniu.
Dlatego, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.