Postanowienie NSA z 16 czerwca 2016 r., II OZ 620/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt II SO/Rz 4/16 w zakresie wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Sprawa

w sprawie ze skargi T. G. i J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek M. N. o wyłączenie sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w osobach: sędzi WSA Chodackiej Mai, sędziego WSA Dąbka Pawła, sędzi WSA Firek Grażyny, sędziego WSA Głowackiego Piotra, sędzi WSA Gołowskiej Ingi, sędziego WSA Grzeszka Stanisława, sędzi WSA Jakimowicz Agnieszki, sędziego WSA Wiesława Kuśnierza, sędziego WSA Michaldo Waldemara, sędzi WSA Michno Ewy, sędzi WSA Półtorak Niny, sędziego WSA Wiśniewskiego Jarosława, sędziego WSA Wolasa Bogusława, sędzi WSA Zięby Urszuli, sędziego WSA Bandarzewskiego Kazimierza, sędziego WSA Batora Mirosława, sędziego WSA Bursy Jacka, sędzi WSA Czeluśniak Renaty, sędzi WSA Daniel Krystyny, sędziego WSA Darmonia Pawła, sędzi WSA Froncisz Magdy, sędzi WSA Gąseckiej-Duda Aldony, sędziego NSA Irla Andrzeja, sędziego WSA Kotulskiego Mariusza, sędzi WSA Łomnickiej Beaty, sędzi WSA Nawary-Dubiel Agnieszki, sędzi WSA Niżnik-Dobosz Iwony, sędzi NSA Szkodzińskiej Anny, sędzi NSA Tuszyńskiej Joanny, sędzi WSA Blitek Bożenny, sędziego WSA Bociąga Janusza, sędzi WSA Dąbek Doroty, sędziego WSA Jakimowicza Wojciecha, sędzi WSA Jakubiec Haliny, sędziego WSA Kasprzyckiego Janusza, sędzi WSA Hanny Knysiak-Sudyki, sędzi NSA Kutzner Krystyny, sędzi WSA Pasternak Barbary, sędzi WSA Zawadzkiej Marii w sprawie ze skargi T. G. i J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że uczestnik postępowania M. N. zwrócił się o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Krakowie od załatwienia przedmiotowej sprawy. Wniosek umotywował tym, że poszczególni sędziowie nie zachowują wymaganej bezstronności, a sprawa obarczona jest zainteresowaniem publicznym. Nadto nie można wykluczyć nacisku na poszczególnych sędziów w celu uniemożliwienia realizacji inwestycji, a w związku z tym zasadne jest żeby sprawa została rozpoznana przez sędziów z innego sądu. Uczestnik nie wykluczył również, że poszczególni sędziowie tego Sądu znajdują się w określonych relacjach osobistych lub zawodowych z osobami sprawującymi władzę lokalną w Zakopanem.

Wszyscy sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do ich bezstronności w sprawie.

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do załatwienia przedmiotowego wniosku.

Oddalając powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, analizując przesłanki art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), stwierdził, że wskazane przez wnioskodawcę okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. Nie wskazał okoliczności, które pod wątpliwość poddawały bezstronność sędziów, a wszyscy oni złożyli oświadczenia, że takie okoliczności nie zachodzą. Sąd podzielił w tym zakresie jednolite stanowisko, że subiektywne przekonanie wnioskodawcy o nieprzychylnym stanowisku poszczególnych sędziów nie uprawdopodobnione żadnymi okolicznościami nie może być podstawą wyłączenia poszczególnych sędziów. Z tych przyczyn, Sąd pierwszej instancji orzekł, jak na wstępie na podstawie art. 19 i 22 § 3 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. N., wskazując, że sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie zachowują wymaganej bezstronności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej, wskazanych w ustawie związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).

W związku z wywodami zaprezentowanymi we wniesionym zażaleniu wymaga podkreślenia, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności wszystkich sędziów w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziów objętych wnioskiem skarżącego i prezentowane w tym zakresie stanowisko Sądu pierwszej instancji należy w pełni podzielić. Nie zostało ono również podważone w rozpoznawanym zażaleniu, w którym powtórzono ogólnikowe twierdzenie o braku wymaganej bezstronności sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, bez nie przestawienia jednak żadnych konkretnych dowodów w tym zakresie.

Ze wskazanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.