Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] cofającą P. B. pozwolenie na posiadanie broni palnej gazowej do ochrony osobistej. Z akt sprawy wynika, że przedmiotową decyzję doręczono w dniu 7 października 2009 r.
Powyższa decyzja stałą się przedmiotem skargi P. B. złożonej w dniu 4 listopada 2009 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W związku powyższym, Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 13 listopada 2009 r. (data nadania) przekazał niniejszą skargę organowi, który w odpowiedzi wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Pismem z dnia 12 marca 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że przyczyną wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu był brak zaufania skarżącego do organów Policji. Skarżący obawiał się, że jego skarga nie zostanie przekazana przez Komendanta Głównego Policji do Sądu, a to z tej przyczyny, że organ uprzednio cofnął mu, decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., pozwolenie na broń z powodu nieprzedłożenia wymaganych orzeczeń lekarskich pomimo, że poinformowania go, iż przewidywany termin zakończenia sprawy to dzień 22 lipca 2009 r.
Dodatkowo pełnomocnik skarżącego poinformował, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 5 marca 2010 r., tj. kiedy zapoznał się z aktami sprawy i uzyskał od skarżącego informację na temat przyczyny wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu.
Komendanta Głównego Policji w odpowiedzi na powyższy wniosek wniósł o jego oddalenie, wskazując, że okoliczności w nim wskazane w żaden sposób nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1983/09 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W ocenie Sądu pierwszej instancji wniosek P. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi i wbrew temu pouczeniu postanowił złożyć skargę bezpośrednio do Sądu. Natomiast brak zaufania do organów, nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia skargi, albowiem z brakiem winy w niedopełnieniu czynności procesowej mamy bowiem do czynienia wyłącznie w przypadku, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody w dokonaniu czynności procesowej, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro skarżący miał możliwość złożenia skargi w terminie, lecz nie zdecydował się na działanie zgodne z pouczeniem zawartym w decyzji, to obawa, iż organ administracji nie przekaże skargi do sądu administracyjnego nie stanowi przesłanki uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu do jej wniesienia.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 - § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia P. B. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym ponownie wskazano, że brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi wynika z jego obaw wywołanych uprzednimi działaniami organów Policji w przedmiotowej sprawie.
Komendant Główny Policji w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przy czym należy wskazać, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Zauważyć należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się go świadomie. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie uzasadnia natomiast przywrócenia terminu świadome niezastosowanie się przez skarżącego do prawidłowego pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia decyzji administracyjnych.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, iż skarżący nie uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendant Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] i zasadnie orzekł o odmowie przywrócenia terminu do jej wniesienia.
Z tych względów, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.