Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2011 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J.G. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 9 lipca 2010 r. odmawiające wykładni wyroku w wysokości 100 zł. Kwota wpisu określona został stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółów zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J.G. podnosząc, że zarządzenie odnosi się do zażalenia na postanowienie wydane kilkanaście miesięcy wcześniej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pisma wszczynające postępowanie uznawane są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wysokość wpisu określa się na zasadach określonych w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółów zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 9 lipca 2010 r., zatem zgodnie z powołanymi przepisami była ona zobowiązana do uiszczenia odpowiedniego wpisu jako podmiot wnoszący pismo podlegające opłacie. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt. 7 cytowanego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Skoro więc zaskarżone zarządzenie w sposób właściwy określało wysokość wpisu, a także zostało skierowane do odpowiedniego podmiotu, to należało uznać rozpatrywane zażalenie za bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.