Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 622/06

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 9 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]"
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1425/05 w zakresie odrzucenia zażalenia
Sprawa
w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na postanowienie Ministra Środowiska z dnia 1 kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnień z zakresu zagospodarowania przestrzennego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniesione przez Stowarzyszenie "[...]" na postanowienie Ministra Środowiska z dnia 1 kwietnia 2005 r. zażalenie, które mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie zostało podpisane przez stronę postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone wiceprezesowi Stowarzyszenia i pozostało bez odpowiedzi, co w następstwie spowodowało brak możliwości rozpoznania zażalenia i jego odrzucenie w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej jako ppsa.

Od tego postanowienia skarżące Stowarzyszenie wniosło pismem z dnia 7 kwietnia 2006 r. zażalenie. W zażaleniu tym podniesiono, że braki formalne zażaleń wniesionych jednym pismem z dnia 2 lutego 2006 r. zostały na wezwanie Sądu z dnia 8 lutego 2006 r. uzupełnione przez przesłanie 27 odpisów tego pisma i Stowarzyszenie nie uznało za konieczne wykonywanie kolejnego wezwania Sądu, którym zobowiązano je do podpisania tych egzemplarzy pism.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Skarżące Stowarzyszenie jednym pismem z dnia 2 lutego 2006 r. wniosło zażalenia w prawie trzydziestu toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawach. Z uwagi na konieczność dołączenia do akt każdej sprawy egzemplarza tego pisma Sąd wezwał Stowarzyszenie do nadesłania odpowiedniej liczby egzemplarzy. Stowarzyszenie nadesłało wprawdzie w terminie żądaną ilość pism, jednakże w postaci nieuwierzytelnionych kserokopii pisma z dnia 2 lutego 2006 r. W takiej sytuacji Sąd słusznie wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych przez podpisanie zażaleń (m.in. w sprawie niniejszej) w budynku Sądu w terminie siedmiu dni pod rygorem ich odrzucenia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia wniesionego w tej sprawie zostało prawidłowo doręczone w dniu 6 marca 2006 r. w siedzibie Stowarzyszenia do rąk wiceprezesa Stowarzyszenia i pozostało bez odpowiedzi.

W tym stanie rzeczy postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia jest zgodne z prawem. Nie można bowiem oczekiwać, że postępowanie sądowe może się toczyć w oparciu o niepodpisane dokumenty lub ich nieuwierzytelnione kopie. Skoro zatem Sąd wezwał Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, wezwanie to zostało prawidłowo doręczone, a braki formalne nie zostały w terminie uzupełnione, to nie można uznać zażalenia za zasadne.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.