Uzasadnienie
II OZ 624 / 06
Zaskarżonym postanowieniem dnia 24 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił J. S. wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 18 listopada 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 sierpnia 2005 r. w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla A. K. na działce nr [...] przy ulicy Niskiej w Krakowie, usytuowanej między budynkami o numerach [...].
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że w zawartym w skardze wniosku skarżący nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie będącej przedmiotem skargi decyzji. Wniosek więc należało oddalić na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. S., właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji.
Skarżący domagając się uwzględnienia swego wniosku stwierdził, że Sąd I instancji pominął fakt, iż uchylenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, będącej przedmiotem odrębnej skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, spowoduje nieodwracalne skutki w przypadku nie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nadto w ocenie skarżącego nieuwzględnienie jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować katastrofę budowlaną, a także powstanie trudnych do odwrócenia dla inwestora skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest to wyjątek od zasady, że wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Wywodzone przez skarżącego okoliczności mają istotne znaczenie dla rozpoznania skargi, ale nie podważają one oceny co do braku zaistnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić przy tym trzeba, że będącą przedmiotem oceny sądu przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy odnieść do interesów prawnych, jak i faktycznych skarżącego, a nie inwestora, bowiem to skarżący, a nie inwestor występuje z wnioskiem o wstrzymanie decyzji zaskarżonej. W konsekwencji nie może więc wywrzec oczekiwanego przez skarżącego skutku zarzut, iż realizacja przedmiotowej inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla inwestora, gdyż inwestor realizując decyzję mającą przymiot ostateczności czyni to na własne ryzyko.
Stwierdzić w końcu należy, że kwestie dotyczące niezgodności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi – A. K. pozwolenia na budowę, a stanowiące uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie są przedmiotem badania w postępowaniu zażaleniowym, lecz będą przedmiotem oceny w toku merytorycznego rozpoznania skargi, a tym samym tak postawione zarzuty nie podlegają ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zauważyć wprawdzie należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie przytoczył w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przepis §1 art. 61 p.p.s.a., zamiast § 3 art. 61 p.p.s.a., jednakże uchybienie to pozostaje bez wpływu na ocenę zasadności wniesionego zażalenia.
Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie podlega oddaleniu.