Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D.W., M.W., M.W. i J.W. wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 125/04 wydanego w sprawie ze skargi D.W., M.W., M.W. i J.W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że opisanym wyżej wyrokiem uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Trzebnicy z dnia [...] lipca 2003 r.
W dniu 2 grudnia 2009 r. strona skarżąca wniosła o dokonanie wykładni wyroku, przez wskazanie na jakiej podstawie prawnej i z jakich powodów w uzasadnieniu wyroku nie została uwzględniona prawomocna decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...]. Zdaniem wnioskodawcy wyrok pomija tym samym istotne okoliczności sprawy, ukrywa prawdę materialną i obiektywną, jest częściowo niekorzystny dla skarżących, natomiast decyzja z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] jest prawomocna i powinna być wykonana.
Odmawiając wykładni Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wskazali na stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku, które byłyby sformułowane w sposób niejasny lub budzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Strona skarżąca domaga się bowiem wskazania na jakiej podstawie i z jakich powodów w uzasadnieniu wyroku pominięto decyzję z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...]. Tego rodzaju wniosek z racji tego, że jest żądaniem dotyczącym rozszerzenia uzasadnienia wyroku i dodania nowych jego motywów odnoszących się do problematyki decyzji wydawanych w sprawie nie może zostać w trybie wykładni wyroku uwzględniony.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Wskazali, że jest ono niekorzystne mimo korzystnego dla nich wyroku, a ponadto narusza ich prawo materialne oraz art. 6 – 12 oraz art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 139 i art. 106 § 3 k.p.a., art. 54 i art. 55 o NSA, a także art. 7 Konstytucji RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał wyrok może w dodatkowym postanowieniu rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości co do jego treści.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jak słusznie zaważył Sąd I instancji, konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W ramach wykładni nie mieści się żądanie przez stronę wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, gdy zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Wniosek o wykładnię nie może także zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów. Wniosek o wykładnię nie może stanowić polemiki z ustaleniami sądu, zmierzającej do nowej interpretacji orzeczenia, zgodnie z subiektywnym zapatrywaniem wnioskodawcy.
Skarżący dążą w istocie do rozszerzenia zakresu przedmiotowego wyroku z dnia 8 października 2009 r., co jest niedopuszczalne w drodze wykładni orzeczenia. Jeżeli skarżący są przekonani, że wyrok jest niepełny i nie rozstrzyga o całości sprawy, to właściwym środkiem prawnym w takiej sytuacji jest skarga kasacyjna.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.