Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M. i R. K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 30 września 2005 r, Znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania robót budowlanych.
W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, iż skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie jej odpisów oraz uiszczenia opłaty sądowej. Pismo Sądu zawierające wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 28 grudnia 2005 r. Opłatę od wniesionej skargi w kwocie 500 zł uiszczono w wyznaczonym terminie, nie nadesłano natomiast żądanych odpisów skargi.
W dniu 1 marca 2006 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi. Wniosek ten uzasadnili niezrozumieniem treści wezwania czego konsekwencją było przesłanie Sądowi niewłaściwych dokumentów. Postanowieniem z dnia 10 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnili, że w istocie zaszła przeszkoda uniemożliwiająca nadesłanie dwóch odpisów skargi, ponieważ nie wskazali żadnych okoliczności świadczących o obiektywnej niemożności usunięcia braków określonych w wezwaniu Sądu. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było sformułowane w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości co do jego treści.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył R. K. podnosząc, iż przyczyną nie uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie była niezrozumiała dla skarżących, jako ludzi nie znających procedur sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Zgodnie z art. 87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, uwzględniając obiektywny miernik staranności jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć on miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.
Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie właściwej oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odpisów skargi. O braku winy nie może świadczyć podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż powodem nie uzupełnienia odpisów skargi była niezrozumiała treść wezwania. Wezwanie było sformułowane w sposób jasny i precyzyjny nawet dla osoby nie mającej obycia z sądem. Gdyby pomimo to skarżący mieli jakiekolwiek wątpliwości to mogli zwrócić się do Sądu o stosowną informację czego jednak nie uczynili. Należy podkreślić iż strona należycie dbająca o swoje interesy, winna wykazać maksimum staranności przy prowadzeniu swoich spraw a w sprawie niniejszej taka okoliczność nie zaistniała.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.