Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2008 r. odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt II SA/Ka 2337/03, o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 czerwca 2006 r. w sprawie ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 28 lipca 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 679/03, w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 26 września 2007 r. odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2006 r. Na rozstrzygnięcie to skarżący wniósł w terminie ustawowym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 19 października 2007 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.
W wyniku zaskarżenia wskazanego zarządzenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1300/07, oddalił zażalenie skarżącego. Wobec powyższego, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2008 r. zobowiązał skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 26 września 2007 r. w wysokości 100,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia przedmiotowego zażalenia. Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wynika, że przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 22 lutego 2008 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 29 lutego 2008 r., skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego, zaś pismem z dnia 24 lutego 2008 r. zatytułowanym "skarga" sprzeciwił się zapłacie wymaganego wpisu sądowego uzasadniając, iż wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej jest nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji uznał, że powtórne zaskarżenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest niedopuszczalne, wobec czego pismo skarżącego z dnia 24 lutego 2008 r. pozostawiono w aktach bez nadawania mu biegu.
W konsekwencji zatem Sąd stwierdził, iż mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu skarżący nie dokonał wymaganej czynności i dlatego Sąd I instancji odrzucił zażalenie w związku z jego nieopłaceniem.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. W. wyrażając swoje niezadowolenie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą jest, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia zażalenia, w myśl 220 § 3 ppsa, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie zastosował się do wezwania zawartego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 października 2007 r. wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1300/07, oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, wskutek czego Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2008 r. wezwał skarżącego do wykonania ciążącego na nim obowiązku uiszczenia przedmiotowego wpisu, nałożonego wezwaniem zawartym w zarządzeniu z dnia 19 października 2007 r. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, doręczone skarżącemu w dniu 22 lutego 2008 r., skarżący złożył pismo datowane na dzień 24 lutego 2008 r., w którym odmówił zapłaty wymaganego wpisu sądowego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia, wobec jego nieopłacenia, jest prawidłowe, zaś pismo skarżącego z dnia 24 lutego 2008 r. nie pozostawia wątpliwości, iż skarżący nie miał i nie ma intencji jego opłacenia.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.