Postanowienie NSA z 16 lutego 2023 r., II OZ 63/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. J. i E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1349/22 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skarg H. J., E. J. oraz Z. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 sierpnia 2022 r. nr WINB-WOA.7721.165.2022.AS w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1349/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skarg H. J., E. J. oraz Z. B. (dalej "skarżący") na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 sierpnia 2022 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z samych akt sprawy nie wynika również, aby z wykonaniem zaskarżonej decyzji wiązało się niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji pozostaje bez wpływu na ocenę zasadności wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli H. J. i E. J., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wskazał, że już koszt na wymianę stolarki otworowej, a w wyniku wykonania decyzji z dnia 2 sierpnia 2022 r. i demontażu stolarki i zabudowy otworu okiennego przepuszczającym światło o klasie odporności ogniowej nie niższej niż E30 zgodnie z §232 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. ponieśliby dodatkowy koszt ok. 10-14 tys. złotych. Następnie skarżący, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia ich skargi, mieliby prawo do przywrócenia otworu okiennego w ścianie zachodniej do stanu projektowego zgodnie z archiwalną dokumentacja projektową. W tej sytuacji zaszłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się w tym przypadku z twierdzeniem strony żalącej, że wykonanie wskazanych w zaskarżonej decyzji robót budowlanych przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja ta była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed jej wykonaniem. Należy przypomnieć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (zob. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11 oraz postanowienie o sygn. akt II OSK 1446/14). Chodzi tutaj głównie o skutki faktyczne, które nie mogą zostać odwrócone w sposób niewymagający znacznego nakładu sił i środków. Wykonanie określonych robót budowlanych przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd co do zasady wiąże się natomiast z trwałą zmianą rzeczywistego stanu obiektu. Biorąc pod uwagę argumentację przedstawioną w zażaleniu należało uznać, że strona uprawdopodobniła, że w niniejszej sprawie istnieje ryzyko o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.