Postanowienie NSA z 14 lutego 2024 r., II OZ 63/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 379/23 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi S.R. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 maja 2023 r., nr 400/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji blaszanej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Tomasz Bąkowski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 379/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S.R. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 maja 2023 r., nr 400/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji blaszanej, odrzucił skargę (pkt 1) i postanowił o zwrocie skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego (pkt 2).

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

S.R. pismem z 12 czerwca 2023 r. wniósł skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 11 maja 2023 r. (nr 400/2023) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji blaszanej.

Sąd wezwał skarżącego do nadesłania 4 odpisów skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona na adres zamieszkania skarżącego dorosłemu domownikowi 3 sierpnia 2023 r.

Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że skargę należało odrzucić.

W ocenie Sądu, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, przez przesłanie 4 odpisów skargi, zostało doręczone na adres zamieszkania skarżącego 3 sierpnia 2023 r. W zakreślonym terminie wspomniany brak skargi nie został uzupełniony. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył S.R., wnosząc o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania i nadania sprawie prawidłowego biegu oraz dopuszczenie dowodu z kserokopii pocztowego dowodu nadania z 8 sierpnia 2023 r. celem wykazania, że skarżący wykonał zobowiązanie wynikające z zarządzenia Sądu doręczonego 3 sierpnia 2023 r.

Żalący podniósł, że zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych wypełnił 8 sierpnia 2023 r. nadając w placówce pocztowej w W. przesyłkę zawierającą brakujące egzemplarze skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd obowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.").

W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest między innymi brak wypełnienia obowiązku dołączenia odpisów pisma i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że wezwano występującego w charakterze skarżącego S. R. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 4 odpisów skargi. Wezwanie zawierało również pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku bezczynności autora skargi została ona prawidłowo odrzucona przez Sąd I instancji.

Zarzuty i argumentacja podniesiona w zażaleniu nie dają podstaw do uznania rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd I instancji za błędne. Należy bowiem podkreślić, że co do zasady, do zakwestionowania prawidłowości doręczenia przesyłki wymagane jest wykazanie przeprowadzenia stosownej procedury i wyjaśnień u operatora pocztowego, szczególnie gdy potwierdzenie nadania nie jest opatrzone sygnaturą sprawy, do której jest wnoszona korespondencja.

Niezależnie od powyższego, z akt sprawy wynika (notatka z 13 grudnia 2023 r. – k. 63 a.s.), że załączony do zażalenia dowód potwierdzenia nadania przesyłki o nr 00259007734682902417 z 8 sierpnia 2023 r. (k. 39), świadczący o wykonaniu w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie potwierdza tej okoliczności, albowiem dowód ten odnosi się do przesyłki nadanej w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 380/23 (prowadzonej, podobnie jak niniejsza sprawa o sygn. akt II SA/Wr 379/23, ze skargi S.R.). W obu sprawach skargi wpłynęły 12 lipca 2023 r. i też w obu sprawach 1 sierpnia 2023 r. wystosowano do skarżącego wezwania o uzupełnienie braków formalnych skarg, które doręczono – 3 sierpnia 2023 r. Na wezwania skarżący zareagował jedynie w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 380/23, nadając 8 sierpnia 2023 r. przesyłkę o ww. numerze, co potwierdza odpis koperty załączony do akt (k. 64 a.s.) opatrzony opisem wskazującym na korespondencję do sprawy o sygn. akt II SA/Wr 380/23.

Wobec powyższego argumentacja zażalenia nie mogła odnieść oczekiwanego skutku.

Z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika obowiązek odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie, co też miało miejsce w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.