Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 1019/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw M. B. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 1019/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata i umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że odpis postanowienia referendarza sądowego skarżący odebrał w dniu 19 stycznia 2016 r. zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 26 stycznia 2016 r. (wtorek). Natomiast skarżący sprzeciw wniósł dopiero w dniu 10 lutego 2016 r., czyli już po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu złożył M. B., podnosząc okoliczności związane z ciężką sytuacją rodzinną, finansową i problemami zdrowotnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia.
Zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy, zostało doręczone do rąk własnych adresatowi, tj. M. B., w dniu 19 stycznia 2016 r.
W przedmiotowym zażaleniu skarżący nie kwestionuje przedstawionych powyżej okoliczności.
Wobec powyższych ustaleń Sąd I instancji zasadnie przyjął, że termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego upływał skarżącemu w dniu 26 stycznia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy sprzeciw został złożony osobiście przez skarżącego w dniu 10 lutego 2016 r. Ponadto i te ustalenia nie są kwestionowane przez skarżącego.
Z tych względów prawidłowym było odrzucenie ww. sprzeciwu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu. Ocena ta nie zamyka skarżącemu drogi do ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu lub ponowienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.