Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 441/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wstrzymał wykonanie zaskarżonego przez W. i W. W. postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 lutego 2004 r., którym ustalono opłatę legalizacyjną w kwocie 75 000 zł. za wybudowanie przez skarżących bez pozwolenia na budowę tunelu foliowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że kwota ustalonej opłaty legalizacyjnej jest na tyle wysoka, że jej uiszczenie może spowodować zagrożenie bytu materialnego skarżących i tym samym wyrządzić im znaczna szkodę.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła K. D., która w zażaleniu m.in. podniosła, iż skarżący posiadają niebagatelny majątek, który przynosi znaczne dochody pozwalające skarżącym na "coroczne wyjazdy zagraniczne całej rodziny, przyjęcia rodzinne, (..) wystawne prezentowanie oraz podkreślanie swojego stanu majątkowego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a.; Sąd może na wniosek wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do swobodnej oceny Sądu należy stwierdzenie, czy przesłanki wymienione w powyższym artykule zachodzą w danej sytuacji.
W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazali w sposób nie budzący wątpliwości, że uiszczenie opłaty legalizacyjnej może wyrządzić im znaczną szkodę, toteż Sąd mógł wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia, w oparciu o
Sygn. akt II OZ 632/05 przeświadczenie o możliwości wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia; co wyraźnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego przez K. D. postanowienia.
Podniesione w zażaleniu przez K. D. okoliczności nie przemawiają za zmianą postanowienia w oparciu o art. 61 § 4 p.p.s.a. Nie można bowiem stwierdzić, że zaszła zmiana okoliczności, która umożliwiałaby uiszczenie przez skarżących określonej postanowieniem kwoty opłaty legalizacyjnej, bez zaistnienia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazywanej we wniosku skarżących. Należy podkreślić, że w przypadku nieuwzględnienia skargi W. i W. W., będą oni zobowiązani do uiszczenia opłaty legalizacyjnej w określonej w zaskarżonym postanowieniu wysokości, pod rygorem rozbiórki obiektu budowlanego, w oparciu o art. 49 ust. 3 Prawa budowlanego.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.