Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Przewodniczący wezwał [...] Sp. z o.o. w K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie [...] Sp. z o.o. wniosła o jego zmianę. W uzasadnieniu wskazano, że Spółka do chwili obecnej ponosi straty finansowe, wobec czego zwrócono się o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu lub znaczne zmniejszenie kwoty wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Uznać zatem należy, iż Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie prawidłowo wezwał skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Mając natomiast na uwadze przedmiot zaskarżonego postanowienia wysokość wpisu określono zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), na kwotę 500 zł.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Odnosząc się do argumentacji podniesionej w zażaleniu wskazać należy, że jeżeli strona uważa, iż nie jest wstanie ponieść kosztów sądowych może w trybie przepisów art. 243 i nast. p.p.s.a. zwrócić się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.