Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 grudnia 2004 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta Radomia zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego Przedsiębiorstwu Produkcyjno – Handlowo – Usługowemu "[...]" w Radomiu, na działce przy ul. [...] w Radomiu. W ocenie Sądu nie zostały spełnione warunki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr. 153, poz 1270 ze zm./, od których zależy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd. W przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora a nie stronę skarżącą, co oznacza że nie można przyjąć, iż wykonanie decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków, na co powołuje się skarżąca.
Pozostałe okoliczności przytaczane przez skarżącą dotyczą oceny legalności rozstrzygnięcia administracyjnego, a więc nie mogą być rozpatrywane w toku rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sześciokondygnacyjnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym uzasadniała tym, że inwestycja może spowodować uszkodzenie lub zawalenie jej budynku gospodarczego znajdującego się na sąsiedniej działce. Budynek ma być budowany na granicy działki skarżącej i w części przylegać do jej budynku, co stanowi zagrożenie dla budynku skarżącej. Ponadto wykonanie budynku na podstawie zaskarżonej decyzji, spowoduje obniżenie wartości działki skarżącej, co uzasadnia przyjęcie, iż może powstać znaczna szkoda. Tak więc w ocenie skarżącej wykonanie decyzji może spowodować zarówno powstanie znacznej szkody, jak i trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
Sąd odniósł się do wniosku skarżącej w sposób bardzo ogólny, oceniając iż nie dopatrzył się wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Podstawą tej oceny było wadliwe stanowisko, iż w przypadku uwzględnienia skargi, konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą. Takie stanowisko oznacza bowiem przyjęcie błędnego założenia, że wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę nie powoduje potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącego, który jest właścicielem nieruchomości graniczącej z nieruchomością, na której inwestor zamierza realizować budowę domu, co najwyżej inwestor poniesie konsekwencje wykonania decyzji, która zostanie uchylona w wyniku uwzględnienia skargi. Takie założenie jest wadliwe przede wszystkim z tego względu, że przepis art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie łączy wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z osobą skarżącego.
Chodzi bowiem w tym przepisie o niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, która nie musi tylko dotyczyć majątku skarżącego, jak też trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem decyzji, które nie muszą być łączone wyłącznie z osobą skarżącego. W tym zakresie jest to unormowanie, które różni się od unormowania przyjętego w art. 40 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr. 7, poz. 368 ze zm./, który to przepis wiązał niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody z osobą skarżącego.
W żadnym razie nie można się zgodzić z poglądem, iż wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę nie stanowi zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę wnosi właściciel nieruchomości sąsiedniej. Z reguły należy przyjąć że wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która zostałaby następnie wyeliminowana przez Sąd w wyniku uwzględnienia skargi na taką decyzję wniesionej przez właściciela nieruchomości sąsiedniej, może spowodować zarówno wyrządzenie znacznej szkody/ nie koniecznie tylko skarżącemu/, jak i trudne do odwrócenia skutki.
Należy jednak podkreślić, że w każdej sprawie konieczne jest wskazanie przez skarżącego takich okoliczności, które uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W tego rodzaju sprawach nie można pomijać także tego, że do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę odnosi się przepis art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2003 r. Nr. 207, poz. 2016 ze zm./, który pozwala uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji.
W zażaleniu trafnie podniesiono, że w skardze na decyzję Wojewody Mazowieckiego, w której zamieszczony został wniosek o wstrzymanie jej wykonania, przytoczono szereg okoliczności, które zdaniem skarżącego przemawiają za wstrzymaniem wykonania decyzji, jednakże Sąd do tych okoliczności, powtórzonych w zażaleniu, w ogóle się nie ustosunkował. Wymaga to ponownego rozpoznania wniosku z uwzględnieniem tych okoliczności. Należy przy tym zwrócić uwagę, że w sprawach ze skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji może wymagać rozważenia wstrzymania wykonania decyzji w części lub zastosowania powołanego przepisu art. 35a Prawa Budowlanego, przy uwzględnieniu stanowiska inwestora odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.