Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 786/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2017 r. K. B. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r., przez jej podpisanie jak również nadesłanie 28 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Również zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. W dniu 9 stycznia 2018 r. do Sądu wróciła przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego jak również wezwanie do podpisania skargi i nadesłania jej 28 odpisów, po dwukrotnej, prawidłowej awizacji.
Sąd przyjął, że awizowana przesyłka ma skutek doręczenia z dniem 3 stycznia 2018 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi minął 10 stycznia 2018 r. Następnie w związku z nieuzupełnieniem przez skarżącą w zakreślonym terminie ww. braków formalnych i fiskalnych skargi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażaleniem K. B. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie, a w konsekwencji rozpatrzenie złożonej skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że skarżąca wobec nieobecności w miejscu zamieszkania od dnia 20 grudnia 2017 r. do dnia 3 stycznia 2018 r., związanej z przebywaniem na urlopie wypoczynkowym, nie miała możliwości odebrania przesyłki zawierającej ww. wezwania. W związku z powyższym nie uchybiła ona obowiązkowi nałożonemu przez Sąd I instancji ze swojej winy. Wskazała przy tym, że złożyła też w terminie do Sądu prośbę o przywrócenie terminu do uzupełnienia przedmiotowych braków skargi i dopełniła czynności związanej z uchybionym terminem. W tych okolicznościach, zdaniem skarżącej, odrzucenie jej skargi jest bezprzedmiotowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka określona zarówno w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jak i przesłanka, o której stanowi art. 220 § 3 tej ustawy, ponieważ skarżąca, mimo skutecznie doręczonych w trybie art. 73 p.p.s.a. wezwań, w 7-dniowym terminie biegnącym od dnia 3 stycznia 2018 r. nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i doręczenie 28 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, a także nie uiściła w tym terminie należnego wpisu od skargi. W konsekwencji Sąd I instancji, stosownie do treści ww. przepisów, obowiązany był przedmiotową skargę odrzucić.
Odnośnie argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przywołane powyżej, a stanowiące podstawę odrzucenia przedmiotowej skargi przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., nie uzależniają bowiem w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę za uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych czy fiskalnych skargi. Okoliczności te będą natomiast badane - z uwagi na złożenie przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu - w odrębnym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.