Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 639/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 1058/07 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej.
W dniu [...]. M. S. złożył zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r., podnosząc iż jest ono krzywdzące oraz wydane z naruszeniem prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 15 ust. 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a." Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów ustawy. Powołana wyżej ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. A zatem, od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
W myśl art. 168 § 1 p.p.s.a orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Powyższe oznacza, że zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne z chwilą ich podjęcia.
W tym stanie rzeczy zażalenie M. S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.