Uzasadnienie
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2008 r. wezwano skarżącego H. J. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2008 r., zn. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podniósł, że wymagany wpis sądowy stanowi dla niego barierę i umożliwi dalsze bezkarne łamanie prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało oddalić. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, do którego uiszczenia zobowiązana jest osoba wnosząca pismo (art. 214 § 1 i art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że skarga jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury. Zaskarżonym zarządzeniem wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w tej wysokości, stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a zażalenie należało oddalić.
Odrębnie zauważyć należy, że w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd I instancji skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący został pouczony o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przy piśmie z dnia 19 grudnia 2008 r. (k. 6 akt) oraz w rozmowie z Przewodniczącą Wydziału VII (k. 11 akt). To, że skarżący z prawa tego skorzystać nie zamierza nie może stanowić przesłanki do uwzględnienia zażalenia.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.