Uzasadnienie
Starosta Mławski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2014 r., znak: OP.7721.1239.2013.KZ utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Mławie z dnia 28 października 2013 r. nakazującą dokonać rozbiórki obiektu budowalnego (w budowie) nr 5 "nieokreślonego przeznaczenia" o wymiarach zewnętrznych ok 3,00 x 6,00 mb i wys. ok. 4,00m, położonego w zachodniej części działki w odległości ok 2,50 m od obiektu nr 4 wykonanego z betonowej kostki fundamentowej, znajdującego się na terenie działki o nr ewid. 262/8 w miejscowości Grądek, gm. Szreńsk, stanowiącej własność Skarbu Państwa.
Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2014 r. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2014 r., znak: WOP.7721.1239.2013. KZJ
Skarżący wskazał, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadny z uwagi, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje powstanie po stronie skarżącego stosunkowo wysokich kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 kwietnia 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż co prawda w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zdaje się być utarty już pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednakże analizą objęte są wyłącznie argumenty podane przez stronę, więc powinny one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne.
W ocenie Sądu, we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby powstanie po stronie skarżącego stosunkowo wysokich kosztów, nie zostało poparte jakimikolwiek dowodami.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro przedmiotowy wniosek strony skarżącej nie uprawdopodabnia wystąpienia ww. przesłanek, wniosek ten należało oddalić. W innym wypadku w zasadzie w każdej sprawie pomimo braku wykazania jakichkolwiek okoliczności można by wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, co w świetie art. 61 p.p.s.a, jest niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Podkreślił, że w sprawie nie zachodzi potrzeba przedkładania dowodów na okoliczność, ze rozbiórka spowodowałaby znaczne koszty, ponieważ jest to oczywiste i wynika z zasad doświadczenia życiowego i zdrowego rozsądku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W typowej sytuacji wykonanie decyzji o rozbiórce może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – i nie zawsze będzie wtedy konieczne, aby wnioskodawca szczegółowo wykazał zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie. Obiekt, który podlega rozbiórce, jest bowiem niewielki, więc koszty rozbiórki, i ewentualnie odbudowy tego obiektu, nie będą przekraczały możliwości finansowych skarżącego – który jest Starostą, więc z natury rzeczy powinien dysponować środkami, które pozwolą na wykonanie decyzji bez narażenia się na znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.