Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1384/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił J. Z. wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...].
Zażaleniem J.Z. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie lub zmianę i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1384/17, oddalił skargę J.Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...]. Orzeczenie to jest prawomocne od dnia 8 marca 2018 r. (postanowienie z dnia 23 marca 2018 r., k. 34). W tych okolicznościach bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest bowiem zabezpieczenie interesów strony skarżącej poprzez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wydaniem prawomocnego wyroku powoduje, że sąd nie ma ani obowiązku ani też uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.