Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. L. i J. L. na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z dnia 3 września 2004r., Nr [...] w przedmiocie uznania skargi Wójta Gminy za bezzasadną. Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżących na to postanowienie została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2005r., na które skarżący wnieśli zażalenie odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 28 lutego 2005r.
Zażaleniem z dnia 25 marca 2005r. E. L. i J. L. zaskarżyli postanowienie z dnia 28 lutego 2005r. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2005r. Przewodniczący wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący nie uzupełnili braków formalnych w wyznaczonym terminie, natomiast w piśmie z dnia 15 kwietnia 2005r. zawnioskowali o prowadzenie postępowania z urzędu, tj. z wyłączeniem obowiązku ponoszenia przez nich kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 9 maja 2005r. odrzucił zażalenie z dnia 25 marca 2005r. Jako podstawę orzeczenia Sąd I instancji wskazał fakt nie uiszczenia przez skarżących wpisu w terminie wskazanym przez ten sąd w wezwaniu do uzupełnienia braków.
W zażaleniu na to postanowienie (pismo z dnia 20 maja 2005r.) skarżący wnoszą o jego uchylenie podnosząc po raz kolejny okoliczność, że wobec nieprawidłowości działań podejmowanych dotychczas przez Sąd w sprawie z ich skargi – postępowanie winno być prowadzone z urzędu i wolne od jakichkolwiek opłat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Z brzmienia art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą wynika ogólna zasada odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 211 w zw. z art. 212 ustawy koszty sądowe obejmują opłaty sądowe (wpis i opłata kancelaryjna) oraz zwrot wydatków. Strona może zostać zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy przepisów szczególnych, przepisów ustawy (art. 239 i nast.) oraz w razie przyznania przez sąd prawa pomocy w tym zakresie, co jednak może nastąpić na wyraźny wniosek strony.
Skarżący nie są zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie przepisów szczególnych. Z akt sprawy nie wynika także, aby wnioskowali o przyznanie prawa pomocy. Takiego charakteru z pewnością nie ma wniosek zawarty w ich piśmie z dnia 15 kwietnia 2005r. o prowadzenie sprawy z urzędu przez sąd, w związku z nieprawidłowym prowadzeniem sprawy. Odnosząc się do tego wniosku wskazać należy, że ustawa nie przewiduje takiej możliwości, albowiem okoliczności dotyczące nieprawidłowości postępowania mogą być podnoszone jedynie jako zarzut w środkach odwoławczych od wydanych orzeczeń, a nie jako podstawa zwolnienia od kosztów.
Zażalenie skarżących, na podstawie art. § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) polegało opłacie w postaci wpisu stałego w wysokości 100 zł.
Na podstawie art. 214 do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W razie nie uiszczenia wpisu przy wnoszeniu pisma, sąd na podstawie art. 220 § 1 wzywa stronę do jego uiszczenia w ciągu 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dotyczące uzupełnienia braków formalnych (tj. wpisu) zostało doręczone skarżącym 11 kwietnia 2005r., a więc wpis winien zostać uiszczony najpóźniej 18 kwietnia 2005r., co jednak nie nastąpiło.
Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o odrzuceniu zażalenia, na podstawie art. 220 § 3 ustawy, zgodnie z którym zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W związku z powyższym, na podstawie art. 197 w zw. z art.184 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.