Postanowienie NSA z 22 czerwca 2016 r., II OZ 644/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2509/15 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodnicząca

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. odrzucił zażalenie M. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis postanowienia z dnia 10 lutego 2016 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 16 lutego 2016 r.

W dniu 29 lutego 2016 r. skarżący, za pośrednictwem operatora pocztowego, nadał do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, pismo procesowe z dnia 24 lutego 2016 r. zatytułowane "odpowiedź na postanowienie". Przedmiotowe pismo zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 marca 2016 r.

Zarządzeniem z dnia 11 marca 2016 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania treści pisma z dnia 24 lutego 2016 r. tj. o wskazanie czy stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, iż pismo skarżącego z dnia 24 lutego 2016 r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r.

W dniu 21 marca 2016 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo zatytułowane: "odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania pisma WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2016 r." W piśmie wskazał, iż nie zgadza się z zarządzeniem w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł.

Wobec treści ww. pisma, Sąd uznał, iż stanowi ono zażalenie na postanowienie wydane w niniejszej sprawie w dniu 10 lutego 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołując art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),dalej p.p.s.a. stwierdził, że zażalenie podlega odrzuceniu.

Sąd wskazał, że odpis zaskarżonego postanowienia z dnia 10 lutego 2016r. został doręczony skarżącemu w dniu 16 lutego 2016 r. Za datę wniesienia zażalenia Sąd uznał 4 marca 2016r. podkreślając, że w sytuacji, gdy pismo wniesione zostało do niewłaściwego sądu lub organu, decydująca dla zachowania terminu jest data przekazania pisma przez niewłaściwy organ lub sąd do właściwego sądu. W tym stanie Sąd stwierdził, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. co skutkowało odrzuceniem zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. S. podniósł, że "Sąd badał tylko termin wniesienia zażalenia, podczas gdy termin nie był przedmiotową sprawą prowadzoną w WSA w Warszawie. Przewodniczący VII Wydziału Sądu zażądała wpisu sądowego w wysokości 100 zł, co jest niedopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W przedmiotowej sprawie doręczenie skarżącemu postanowienia z dnia 10 lutego 2016 r. nastąpiło w dniu 16 lutego 2016 r., co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (k.37). Tym samym termin do złożenia zażalenia biegł od dnia 17 lutego 2016r. i upłynął w dniu 23 lutego 2016r. Zażalenie przesłane przez skarżącego do WSA w Lublinie zostało przekazane do właściwego Sądu (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) w dniu 4 marca 2016r. Wskazać należy, że w razie wniesienia pisma do niewłaściwego sądu za datę jego złożenia uważa się dzień przekazania do właściwego sądu. A zatem, rację ma Sąd pierwszej instancji, że tę datę należy uznać za dzień wniesienia zażalenia. Wobec tego, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 lutego 2016r., Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a.

Zaznaczyć należy, iż Sąd pierwszej instancji doręczył M. S. odpis postanowienia z dnia 10 lutego 2016r. z pouczeniem o terminie (7dni od daty doręczenia postanowienia)i sposobie wniesienia zażalenia (do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie). Skarżący mimo prawidłowego pouczenia przesłał zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Odnosząc się do wniosku skarżącego o "rozpatrzenie zasadnej i uzasadnionej odpowiedzi na zarządzenie WSA w Warszawie" należy zaznaczyć, że w tym postępowaniu zażaleniowym rozpoznaniu podlega wyłącznie zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 26 kwietnia 2016r. o odrzuceniu zażalenia wniesionego przez M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.