Postanowienie NSA z 20 czerwca 2017 r., II OZ 644/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2950/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi [...]z siedzibą w W. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjenta postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. VII SA/Wa 2950/16, w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjent, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o kosztach postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W dniu 24 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w tej sprawie wyrok oddalający skargę, a więc przed rozpoznaniem zażalenia został wydany wyrok kończący postępowanie w instancji. Znaczenie ma również i to, że w niniejszej sprawie przedmiotem zażalenia jest postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast norma art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. dotyczy sytuacji, w której Sąd pierwszej instancji uwzględnił wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że zaszła przyczyna do umorzenia postępowania zażaleniowego. Przy czym wskazać trzeba, że orzeczenie to nie zamyka stronie możliwości złożenia nowego wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, w sytuacji gdy strona w tej sprawie wywiedzie skargę kasacyjną.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.