Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 512/13 po rozpoznaniu wniosku D. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, odmówił przywrócenia terminu.
Z uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2013 r. skarżący – E. P. oraz D. P. zostali wezwani solidarnie do uiszczenia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wezwań znajdujących się w aktach sądowych wynika, że oba wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 5 kwietnia 2013 r.
W dniu 19 kwietnia 2013 r. skarżący D. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uiścił wpis od skargi. We wniosku skarżący wyjaśnił, że do uiszczenia wpisu w przepisanym terminie nie doszło z powodu jego choroby, której początek przypadł na dzień 5 kwietnia 2013 r., a która nadal trwała w dniu 12 kwietnia 2013 r. W zaświadczeniu lekarskim z dnia 15 kwietnia 2013 r., dołączonym do pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu, stwierdzono, że skarżący "nie mógł wykonywać czynności w dniach 12.04 -15.04.2013".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu wskazał, że w niniejszej sprawie dla przywrócenia przez Sąd terminu koniecznym było uprawdopodobnienie przez skarżącego, że uchybił terminowi bez swojej winy (art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a), przez co winien był uprawdopodobnić nie tylko to, że nie mógł uiścić wpisu sądowego sam, ale również to, że dla dokonania tej czynności nie mógł się wyręczyć osobą trzecią.
Sąd podniósł, że siedmiodniowy termin do uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego upływał w dniu 12 kwietnia 2013 r. Skarżący uprawdopodobnił, że nie mógł osobiście uiścić wpisu sądowego w dniu 12 kwietnia 2013 r., jednakowoż nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na to, że do dnia 12 kwietnia 2013 r. włącznie nie mógł uiścić wpisu sądowego wyręczając się osobą trzecią - choćby korzystając z pomocy skarżącej zamieszkującej pod tym samym adresem i wezwanej solidarnie do uiszczenia wpisu.
Sąd wskazał, że skoro sytuacja, kiedy strona dla uiszczenia wpisu może wyręczyć się osobą trzecią, a nie korzysta z tej możliwości skutkuje przypisaniem stronie winy, strona dla przywrócenia przez Sąd terminu zobowiązana jest uprawdopodobnić, że nie mogła skorzystać z pomocy innej osoby. Jeśli zaś tego nie czyni, nie spełnia wymaganego przez art. 87 § 2 p.p.s.a. warunku – uprawdopodobnienia braku swojej winy, koniecznego dla przywrócenia terminu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, należało skarżącemu odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. P., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym ciężar uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy spoczywa na wnioskodawcy (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy, co skutkowało nieuwzględniem wniosku o przywrócenie terminu. Wprawdzie Sąd błędnie wskazał, że skarżący uprawdopodobnił, iż w dniu 12 kwietnia 2013 r., tj. w ostatnim dniu terminu, nie mógł osobiście uiścić wpisu, jednak powyższe uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy. Z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego wynika bowiem, że skarżący był niezdolny do pracy w dniach 12-15 kwietnia 2013 r. W rubryce nr 15 "wskazania lekarskie" znajduje się zaś cyfra 2, co według dołączonej legendy oznacza, iż chory może chodzić.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wykluczało to możliwości uiszczenia wpisu np. za pośrednictwem poczty, tym bardziej, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie podał żadnych okoliczności, które pozwalałyby uznać, iż choroba była na tyle poważna, że uniemożliwiła mu wychodzenie z domu (por. postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., II GZ 94/13, niepubl., wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., SA/Ka 1609/97, niepubl.; wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97, niepubl).
Należy ponadto podkreślić, że gdyby nawet przyjąć, iż skarżący w ostatnim dniu terminu nie mógł sam uiścić wpisu we wskazany wyżej sposób, to dla spełnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu obowiązany był uprawdopodobnić, że w tym dniu nie mógł również wyręczyć się osobą trzecią, czego nie uczynił. Jak słusznie bowiem wskazał Sąd pierwszej instancji, w przeciwnym razie brak jest podstaw do uznania, że strona dołożyła należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a tym samym że uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.