Postanowienie NSA z 15 lipca 2010 r., II OZ 649/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 244/10 w zakresie uiszczenia wpisu od skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 226/07 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zbiornika wodnego P. postanawia:

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 kwietnia 2010 r. B. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 226/07.

Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2010 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 150 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej powoływane jako rozporządzenie RM).

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc m.in., iż jego zdaniem wpis, który uiścił w sprawie zakończonej wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2007 r., tj. 300 zł, jest wystarczający również, aby przeprowadzić wznowienie postępowania w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 214 § 1 obowiązany do uiszczenia kosztów sądowych (poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie i dotyczącymi przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych) jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Jeżeli pismo wnosi kilka osób, których prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, pismo podlega jednej opłacie (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Do pism wszczynających postępowanie i podlegających opłacie ustawodawca zaliczył m.in. skargę o wznowienie postępowania i wskazał, iż pobiera się od niej wpis stały lub stosunkowy (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Wysokość wpisów, zgodnie z ustawowym upoważnieniem, zawartym w art. 233 p.p.s.a. została określona w powołanym rozporządzeniu RM. Z powołanych przepisów wynika zatem, iż obowiązek poniesienia wpisu od skargi oraz jego wysokość są niezależne od woli sądu, czy też zasadności skargi o wznowienie postępowania (której zresztą na tym etapie nie sposób zbadać), wynikają bowiem z przepisów ustawy i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, do których stosowania obligują sądy art. 178 ust. 1, art. 2, 7 i 87 ust. 1 Konstytucji RP. Zauważyć przy tym należy, iż uzależnienie prawa do rozpoznania sprawy przez niezawisły sąd (art. 45 Konstytucji RP) od ponoszenia opłat sądowych nie stanowi co do zasady ograniczenia tego prawa (por. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie 48140/99 - Teltronic- CA TV v. Polska, opubl. w Systemie Informacji Prawnej Lex pod nr 168738).

Zaskarżone zarządzenie określało wysokość wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, czyli pisma podlegającego opłacie. Wysokość wpisu określono na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia RM Jest ono zatem zgodne z powołanymi wyżej przepisami i brak w związku z tym podstaw do jego uchylenia bądź zmiany. Do wydania tego zarządzenia obligował przewodniczącego art. 220 § 1 zd. 2 i § 3 p.p.s.a., nakazujący wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia należnej opłaty.

Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. zażalenie należało oddalić.