Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 650/05

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 25 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 81/05 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska przewodniczący
Sprawa
w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

II OZ 650/05

Uzasadnienie

W dniu 19 stycznia 2005 r. A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wysokości jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Ponadto wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd.

Postanowieniem z dnia 19 maja 2005 r. sygn. akt II S.A./BK 81/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W konkretnej sprawie skarżący nie wykazał, że wyżej wymienione okoliczności zaistniały. W szczególności, zdaniem Sądu, okoliczności takiej nie stanowi tylko sam fakt wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowienie to doręczono A. K. 24 maja 2005 r.

W dniu 31 maja 2005 r. A. K. złożył zażalenie na to postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzucił przy tym sądowi naruszenie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że mimo braku wyeksponowania w skardze elementów warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, istniały przesłanki do podjęcia pozytywnego rozstrzygnięcia. Wyasygnowanie kwoty 23.652,30 zł jest bowiem dla skarżącego bardzo dużym obciążeniem i z tego powodu wnosił on o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłat. Odroczenie zapłaty pozwoli mu bowiem na wypadek negatywnego dla niego rozstrzygnięcia – na zgromadzenie niezbędnych środków do uczynienia zadość obowiązkowi, wynikającemu z prawomocnego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obecnie wstrzymanie wykonania następuje więc wyłącznie na wniosek strony, a nie z urzędu. Oznacza to również, iż na stronie ciąży obowiązek przytoczenia i uprawdopodobnienia okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem ani we wniosku ani w zażaleniu skarżący ich nie wykazał. Co prawda w zażaleniu podniósł, że nie jest w stanie uiścić wymierzonej opłaty, jednak tego w żadnym stopniu nie uprawdopodobnił. Starając się o prawo pomocy wykazał niskie dochody miesięczne, ale wezwany do nadesłania danych dodatkowych, m.in. wskazania w jaki sposób została rozdysponowana kwota 140.000 zł uzyskana ze sprzedaży w październiku 2002 r. nieruchomości – nie uczynił zadość temu wezwaniu. Nie uzasadnił więc ostatecznie, czy rzeczywiście uiszczenie kwoty 23.652,30 zł stanowi w jego przypadku znaczną szkodę. Z uwagi zaś na charakter świadczenia – nie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Podana natomiast przez skarżącego okoliczność, iż odroczenie pozwoli mu na zgromadzenie niezbędnych środków finansowych na wypadek niekorzystnego wyroku – nie mieści się w okolicznościach wskazanych w art. 61 § 3 ustawy. Dlatego odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył prawa.

Stąd Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 184 i 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.