Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ pełnomocnik skarżących nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uzupełnił braków skargi kasacyjnej, tj. nie złożył dwóch odpisów skargi kasacyjnej oraz nie podał numerów PESEL strony skarżącej. W ocenie Sądu, nieuzupełnienie powyższych braków skargi kasacyjnej nie daje podstawy do nadania sprawie dalszego biegu, i w konsekwencji do jej rozpoznania.
Zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wnieśli skarżący, formułując zarzuty dotyczące naruszenia:
- - art. 166 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. przez wydanie zaskarżonego postanowienia, mimo że z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnikowi skarżących doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia;
- - art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi kasacyjnej, mimo braku wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W motywach zażalenia wskazano, że w dniach od 7 do 14 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżących przebywał na urlopie. W związku z tym, przewidując swoją nieobecność polecił wstrzymanie odbioru korespondencji w dniach od dnia 2 grudnia 2019 r. do dnia 13 grudnia 2019 r., cofając upoważnienie do działania w tym zakresie w jego imieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił na wezwanie Sądu braków formalnych skargi kasacyjnej.
Wbrew twierdzeniom zawartym z zażaleniu, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 2 grudnia 2019 r. Przesyłka została skierowana na adres wskazany przez pełnomocnika; zaś przesyłkę odebrał upoważniony pracownik, używając pieczęci Kancelarii Prawnej, co wynika z dowodu doręczenia wezwania. W tym zakresie argumentacja zażalenia jest gołosłowna. Nie przedstawiono wyniku reklamacji skierowanej do operatora pocztowego, z której wynikałoby, że przesyłka została wydana osobie nieupoważnionej. Nie przedstawiono też dokumentu, z którego wynikałoby, że w dniach od dnia 2 grudnia 2019 r. do dnia 13 grudnia 2019 r. zostało skutecznie cofnięte upoważnienie do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika.
Ponadto argumentację pełnomocnika nie czyni wiarygodnym okoliczność, że w dniach od 7 do 14 grudnia 2019 r. przebywał na urlopie, a nie w dniu 2 grudnia, kiedy została doręczona przesyłka z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazywane w zażaleniu okoliczności nie zawierają zatem usprawiedliwionych podstaw aby w niniejszej sprawy zaistniały wątpliwości co do prawidłowości doręczenia wezwania.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 178 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę kasacyjną w niniejszej sprawie.
Z tego względu, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.