Postanowienie NSA z 24 czerwca 2016 r., II OZ 652/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny,

Rozpoznanie

w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 741/15 odrzucające skargę kasacyjną

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 741/15

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 741/15 oddalił skargę H. M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy obiektu budowlanego. Odpis wyroku w dniu 21 stycznia 2016 r. w imieniu skarżącego (jako dorosły domownik) odebrała jego matka.

Następnie prawomocnym postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu.

Ustanowiony pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 4 marca 2016 r., złożonym w placówce pocztowej w dniu 8 marca 2016 r., wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r., na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem kierowaną do skarżącego należało uznać za skutecznie doręczoną w dniu 21 stycznia 2016 r. W świetle powołanych okoliczności termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął skarżącemu w dniu 22 lutego 2016 r. (tj. 20 luty 2016 r. wypadł bowiem w sobotę). Skarga kasacyjna zatem, wobec nadania jej w placówce pocztowej dopiero w dniu 8 marca 2016 r., wniesiona została z uchybieniem terminu.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 4 kwietnia 2016 r. podnosząc, że wyznaczenia na pełnomocnika z urzędu zostało mu doręczone w dniu 22 lutego 2016 r. i od tego terminu należy liczyć termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że w zawisłej sprawie skarga została wniesiona do Sądu przed 15 sierpnia 2015 r. Zatem ze względu na datę wszczęcia postępowania sądowego nie znajduje zastosowanie przepis art. 177 § 3 p.p.s.a., dodany ustawą nowelizującą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658).

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż odpis wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu (przesyłkę odebrała matka skarżącego) w dniu 21 stycznia 2016 r. Dlatego też, skargę kasacyjną z dnia 8 marca 2016 r. należy uznać za wniesioną po terminie który upłynął w dniu 22 lutego 2016 r.

Podkreślić przy tym należy, że pełnomocnik skarżącej błędnie podnosi, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien być liczony od dnia doręczenia mu postanowienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego z urzędu. W tym terminie pełnomocnik mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czego nie uczynił.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.