Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 653/05

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 13 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1302/03 odrzucające zażalenie H.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 28 stycznia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1302/03
Sprawa
w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Skład
Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 1302/03 – na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił zażalenie H. P. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 28 stycznia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1302/03.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 11 marca 2005 r. zwrócono się za pośrednictwem pełnomocnika skarżącej, pod rygorem odrzucenia zażalenia, o uiszczenie wpisu od złożonego w sprawie zażalenia, w kwocie 100 zł w terminie 7 dni. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi H. P., w dniu 17 marca 2005 r., zaś uiszczenie wpisu nastąpiło dopiero w dniu 31 marca 2005 r., a więc po upływie zakreślonego terminu.

Pełnomocnik skarżącej – ustanowiony z urzędu - wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarzucając naruszenie art. 244 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, iż nie jest on obowiązany do uiszczania opłat za osoby, dla których został ustanowiony, jak i do pośredniczenia w uiszczaniu przez te osoby opłat sądowych. Ponadto, jeżeli H. P. "nie została zwolniona w całości od kosztów sądowych to bezpośrednio do niej winno być adresowane wezwanie do opłat za czynności, które w jej imieniu dokonuje pełnomocnik z urzędu także wtedy gdy są to czynności określone opłatą stałą."

Ustanowiony z urzędu pełnomocnik H. P. został wezwany do przedstawienia pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącą w terminie czternastu dni. W odpowiedzi wskazał, iż wymagane pełnomocnictwo winno znajdować się w aktach.

Wówczas wezwano pełnomocnika do złożenia oświadczenia, jaki jest zakres udzielonego mu przez H. P. pełnomocnictwa, samą zaś skarżącą do wskazania, w jakim zakresie przedmiotowego pełnomocnictwa udzieliła.

Adwokat J. G. – ustosunkowując się do otrzymanego wezwania – stwierdził, iż udzielone mu przez H. P. pełnomocnictwo "obejmowało wyłącznie czynność wywiedzenia przez niego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skargi opracowanej i złożonej osobiście przez H. P.".

Skarżąca zaś nadesłała sporządzone przez nią osobiście pełnomocnictwo dla adwokata J. G. wskazując, iż udziela mu umocowania do "reprezentowania mnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach oznaczonych sygn. akt II OZ 653/05, II OZ 654/05".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej zaś sprawie, w dniu 17 marca 2005 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej, wezwanie do uiszczenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, należnego wpisu. Jednakże uiszczenie wymaganego wpisu nastąpiło dopiero w dnia 31 marca 2005 r. a zatem po upływie zakreślonego terminu.

Stąd należy podzielić stanowisko, że wniesione w sprawie zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 28 stycznia 2005 r., podlegało – w świetle art. 220 § 3 cytowanej ustawy – odrzuceniu.

Nie można ponadto, zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, iż nie był on obowiązany do uiszczania opłat za osobę, dla której został ustanowiony, jak i do pośredniczenia w uiszczaniu przez tę osobę opłat sądowych. Jak wskazuje bowiem art. 39 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu. Zatem w świetle powyższego przepisu umocowanie występującego w sprawie pełnomocnika, obejmowało również obowiązek uiszczenia wpisu od wnoszonego zażalenia.

Ponadto, również z oświadczenia złożonego przez adwokata J. G., a tym bardziej z nadesłanego przez skarżącą – sporządzonego samodzielnie – pełnomocnictwa dla wyznaczonego z urzędu adwokata, nie wynika aby umocowanie to obejmowało wyłącznie dokonywanie poszczególnych czynności, a nie reprezentowanie w pełnym zakresie w danej sprawie.

Biorąc bowiem pod uwagę twierdzenia pełnomocnika zawarte w przedmiotowym oświadczeniu - iż został on umocowany wyłącznie do wywiedzenia skargi przed Sądem I instancji - należy zaznaczyć, że mimo doręczenia mu w dniu 16 marca 2005 r. wezwania do uiszczenia wpisu (karta 122), nie poinformował on Sądu, że udzielone przez skarżącą pełnomocnictwo obejmowało wyłącznie czynność wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego. Co więcej, pismem z dnia 22 marca 2005 r. złożył zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienie z dnia 2 marca 2005 r. o odmowie przywrócenia Helenie Płacheckiej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Powołane zaś fakty jednoznacznie wskazują, że umocowanie adwokata J. G. nie obejmowało wyłącznie czynności wywiedzenia skargi, lecz także dalsze reprezentowanie strony w toku niniejszego postępowania, a zatem i uiszczanie należnych wpisów.

Podstawy prawnej nie znajduje zatem także stanowisko, iż wezwanie do opłat za czynności powinno być adresowane bezpośrednio do skarżącej, gdyż nie została on zwolniona w całości od kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 67 § 5 cytowanej ustawy, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom, co też uczyniono w niniejszej sprawie.

Stąd, za nietrafny należy również uznać podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 244 § 1 wymienionej ustawy, ponieważ określa on wyłącznie zakres prawa pomocy, a nie zakres pełnomocnictwa – przyjmując, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ewentualne postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych lub jego odmowa nie determinuje osoby – tj. skarżącego albo pełnomocnika – która zobowiązana jest do wniesienia wpisu, określa jedynie czy strona jest zwolniona z takiego obowiązku.

Na marginesie dodać należy, iż zgodnie z § 2 pkt 1 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221,poz. 2193), wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, ma charakter stały i wynosi 100 zł. Stosownie zaś do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Zatem tym bardziej, nieuiszczenie przez pełnomocnika skarżącej – mimo wezwania - należnego wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie, musi skutkować odrzuceniem nieopłaconego zażalenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.