Postanowienie NSA z 13 grudnia 2005 r., II OZ 654/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1302/03 odrzucające zażalenie H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 2 marca 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1302/03

Sprawa

w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 1302/03 – na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił zażalenie H. P. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 2 marca 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1302/03.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zażalenie na wskazane postanowienie z dnia 2 marca 2005 r. wniósł pełnomocnik skarżącej, nie uiszczając należnego wpisu. Zgodnie zaś z treścią § 2 pkt 1 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221,poz. 2193), wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, ma charakter stały i wynosi 100 zł.

Pełnomocnik skarżącej – ustanowiony z urzędu - wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarzucając naruszenie art. 244 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, iż nie jest on obowiązany do uiszczania opłat za osoby, dla których został ustanowiony, jak i do pośredniczenia w uiszczaniu przez te osoby opłat sądowych. Ponadto, jeżeli H. P. "nie została zwolniona w całości od kosztów sądowych to bezpośrednio do niej winno być adresowane wezwanie do opłat za czynności, które w jej imieniu dokonuje pełnomocnik z urzędu także wtedy gdy są to czynności określone opłatą stałą."

Ustanowiony z urzędu pełnomocnik H. P. został wezwany do przedstawienia pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącą w terminie czternastu dni. W odpowiedzi wskazał, iż wymagane pełnomocnictwo winno znajdować się w aktach.

Wówczas wezwano pełnomocnika do złożenia oświadczenia, jaki jest zakres udzielonego mu przez H. P. pełnomocnictwa, samą zaś skarżącą do wskazania, w jakim zakresie przedmiotowego pełnomocnictwa udzieliła.

Adwokat J. G. – ustosunkowując się do otrzymanego wezwania – stwierdził, iż udzielone mu przez H. P. pełnomocnictwo "obejmowało wyłącznie czynność wywiedzenia przez niego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skargi opracowanej i złożonej osobiście przez H. P.".

Skarżąca zaś nadesłała sporządzone przez nią osobiście pełnomocnictwo dla adwokata J. G. wskazując, iż udziela mu umocowania do "reprezentowania mnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach oznaczonych sygn. akt II OZ 653/05, II OZ 654/05".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie zaś z art. 219 § 1 powołanej ustawy, opłatę sądową – w tym również wpis, na mocy art. 212 § 1 tej ustawy – należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

Wpis od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, ma niewątpliwie – jak wskazano już w zaskarżonym orzeczeniu – charakter stały i zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 100 zł.

W niniejszej zaś sprawie, pełnomocnik skarżącej wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie uiścił wymaganego wpisu, stąd podlegało ono odrzuceniu.

Nie można ponadto zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, iż nie był on obowiązany do uiszczania opłat za osobę, dla której został ustanowiony, jak i do pośredniczenia w uiszczaniu przez tę osobę opłat sądowych. Jak wskazuje bowiem art. 39 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu. Zatem w świetle powyższego przepisu umocowanie występującego w sprawie pełnomocnika, obejmowało również obowiązek uiszczenia wpisu od wnoszonego zażalenia.

Ponadto, również z oświadczenia złożonego przez adwokata J. G., a tym bardziej z nadesłanego przez skarżącą – sporządzonego samodzielnie – pełnomocnictwa dla wyznaczonego z urzędu adwokata, nie wynika aby umocowanie to obejmowało wyłącznie dokonywanie poszczególnych czynności, a nie reprezentowanie w pełnym zakresie w danej sprawie. Bowiem już sam fakt wnoszenia przez adwokata kolejnych zażaleń, wskazuje, iż – wbrew jego twierdzeniom – udzielone mu przez H. P. pełnomocnictwo, obejmowało nie tylko wywiedzenie skargi przed sądem administracyjnym, ale także reprezentację skarżącej w toku dalszego postępowania w niniejszej sprawie, w tym konieczność uiszczania należnych wpisów.

Podstawy prawnej nie znajduje także stanowisko, iż wezwanie do opłat za czynności powinno być adresowane bezpośrednio do skarżącej, gdyż nie została ona zwolniona w całości od kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 67 § 5 cytowanej ustawy, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom, co też uczyniono w niniejszej sprawie.

Stąd, za nietrafny należy również uznać podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 244 § 1 wymienionej ustawy, ponieważ określa on wyłącznie zakres prawa pomocy, a nie zakres pełnomocnictwa – przyjmując, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ewentualne postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych lub jego odmowa nie determinuje osoby – tj. skarżącego albo pełnomocnika – która zobowiązana jest do wniesienia wpisu, określa jedynie czy strona jest zwolniona z takiego obowiązku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.