Postanowienie NSA z 24 czerwca 2016 r., II OZ 655/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny,

Rozpoznanie

w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1960/15 odrzucające sprzeciw

Od orzeczenia

od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2016 r.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 15 lutego 2016 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, natomiast w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony nieprofesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w 24 lutego 2016r.

W dniu 14 kwietnia 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka ustanowiła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. F. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia Sądu z dnia 15 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r., na podstawie art. 259 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił sprzeciw.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2016 r. zostało doręczone nieprofesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 lutego 2016 r., a zatem 7 dniowy termin na złożenie sprzeciwu od ww. orzeczenia upływał w dniu 2 marca 2016 r. Natomiast wyznaczony w dniu 14 kwietnia 2016 r., przez Okręgową Radę Adwokacką, profesjonalny pełnomocnik wniósł sprzeciw w dniu 25 kwietnia 2016 r., zatem po terminie.

Pismem z dnia 24 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2016 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 67 § 5 w zw. z art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez niezasadne uznanie, że sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, podlegał odrzuceniu jako wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, w sytuacji gdy sprzeciw ten został wniesiony szóstego dnia od daty doręczenia profesjonalnemu pełnomocnikowi postanowienia referendarza sądowego wraz z informacją o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") od postanowień referendarzy sądowych wydanych w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2016 r. został doręczony skarżącemu w dniu 24 lutego 2016 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem w dniu 2 marca 2016 r., tymczasem skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika) złożyła go dopiero w dniu 22 kwietnia 2016 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Prawidłowo zatem Sąd Wojewódzki odrzucił sprzeciw skarżącej. Podkreślić przy tym należy, że pełnomocnik skarżącej błędnie podnosi, iż termin do wniesienia sprzeciwu powinien być liczony od dnia doręczenia mu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy skarżącej. W tym terminie pełnomocnik mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, czego nie uczynił.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.