Postanowienie NSA z 14 września 2021 r., II OZ 655/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. P.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 803/20 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej

Skład

Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi L. K. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wiaty drewutni do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania sądowego o stwierdzenie zasiedzenia postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 803/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną T. P. (dalej "żaląca") od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2020 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skoro skarga kasacyjna od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2020 r. została sporządzona przez uczestniczkę postępowania T. P. własnoręcznie, to zgodnie z prawem, należało uznać ją za niedopuszczalną.

Od powyższego postanowienia, pełnomocnik T. P. wniósł zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez uczestniczkę postępowania, która nie posiada kwalifikacji koniecznych do sporządzenia tego rodzaju środka zaskarżenia. Wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie jest ona podmiotem wskazanym w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej. Stanowisko takie jest zgodne zarówno z ustaloną linią orzecznictwa sądowego (postanowienie NSA z 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy 2004/5 str. 202, Przegląd Podatkowy 2004/7 str. 53), jak i z wypowiedziami przedstawicieli nauki prawa (por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2004, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis). Zasadnie zatem sąd skargę kasacyjną odrzucił.

NSA podkreśla, że strona została prawidłowo pouczona o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej.

Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.