Postanowienie NSA z 4 września 2019 r., II OZ 656/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 253/19 zawieszające postępowanie sądowe

Sprawa

w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 253/19, zawiesił postępowanie sądowe wszczęte skargą S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu technologicznego fermy trzody chlewnej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że co do zasady podziela stanowisko organów administracji publicznej, jednak zdecydował się na zaskarżenie tych aktów z uwagi na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 października 2018 r., sygn. IV SA/Po 658/18. W orzeczeniu tym sąd oddalił bowiem skargę S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę fermy trzody chlewnej. Sąd stwierdził przy tym, że realizacja przedmiotowej inwestycji wymaga w świetle art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2017 r., poz. 242 z późn. zm.) zatwierdzenia projektu technologicznego przez lekarza weterynarii. W wyroku z dnia 11 października 2018 r. wskazano zarazem, że skarżący nie może poprzestać na załączeniu do akt sprawy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przez właściwego lekarza weterynarii, lecz powinien dążyć do rozstrzygnięcia tej kwestii, korzystając ze środków odwoławczych i skargi do sądu administracyjnego. S. S. dodał ponadto, że wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, kwestionując stanowisko sądu w zakresie konieczności zatwierdzenia projektu technologicznego na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy.

Uzasadniając zawieszenie niniejszego postępowania Sąd stwierdził, że jak wynika ze skargi, skarżący kwestionuje stanowisko Sądu w zakresie potrzeby zatwierdzenia projektu technologicznego fermy trzody chlewnej na podstawie art. 19 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, gdyż w rozpatrywanej sprawie organy inspekcji weterynaryjnej odmówiły skarżącemu wszczęcia postępowania, uznając, że ww. przepis nie znajduje w ogóle zastosowania w odniesieniu do rozważanej inwestycji. Wyrok z dnia 11 października 2018 r. pozostaje zarazem w związku z kontrolowanym obecnie postępowaniem, gdyż zostało ono zainicjowane w celu wykonania wskazań zawartych w tym orzeczeniu. Wynik rozpatrzenia skargi kasacyjnej od wymienionego wyroku oddziałuje zatem na rozstrzygnięcie, jakie powinno być wydane w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), zawiesił postępowanie.

Zażaleniem S. S. zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka pozwalająca na fakultatywne podjęcie postanowienia o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego, podczaj gdy WSA w Poznaniu może rozstrzygnąć sprawę, bowiem jej wynik nie jest uzależniony od rozstrzygnięcia postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z uwagi na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zobowiązanie WSA w Poznaniu do rozpatrzenia sprawy oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Przy czym sąd zawieszający postępowanie nie ma obowiązku na tym etapie wnikliwego badania każdej ewentualności wpływu danego rozstrzygnięcia na kierunek rozstrzygnięcia w sprawie, w której postępowanie jest zawieszone.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie Sąd pierwszej instancji zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wszczętego skargą kasacyjną S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 października 2018 r., sygn. IV SA/Po 658/18. W postępowaniu tym bowiem, z racji postawienia przez skarżącego zarzutu błędnej wykładni art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny będzie dokonywał oceny, czy w stosunku do inwestycji S. S. obejmującej budowę fermy trzody chlewnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] w miejscowości [...], ma zastosowanie art. 19 ust. 1 ww. ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego, nakładający na podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, obowiązek sporządzenia projektu technologicznego zakładu i przesłania go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności. Nie ulega zatem wątpliwości, że wynik tej sprawy będzie miał wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego, w którym Sąd pierwszej instancji będzie dokonywał kontroli postanowienia [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2019 r., w którym stwierdzono, że do ww. inwestycji przywołany powyżej art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. nie ma zastosowania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.