Postanowienie NSA z 6 lutego 2008 r., II OZ 66/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 609/07 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...]., Nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi W. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 609/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...] w sprawie ze skargi W. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie postanowienia dnia [...] wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, czyli przesłanek dla wstrzymania wykonania decyzji przewidzianych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Skarżący jedynie w ogólnikowy sposób wskazał, że wykonanie w/w postanowienia mogłoby doprowadzić go do,,bankructwa", w żaden sposób nie uprawdopodabniając, że ewentualna egzekucja kary może spowodować taki stan. Wskazano, że również na podstawie akt sprawy nie można wywieść, czy wyegzekwowanie kary może spowodować,,bankructwo" skarżącego. Sąd podał, iż można ustalić, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą, brak jednak jakichkolwiek danych co do jego kondycji finansowej i gospodarczej. Podano ponadto, że postanowienie nakładające obowiązek w postaci świadczenia pieniężnego nie jest rozstrzygnięciem, którego wykonanie mogłoby powodować nieodwracalne skutki, w tym wypadku - dla interesu skarżącego. Stwierdzono też, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] jest postanowieniem podjętym w granicach tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie z dnia [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na wcześniej wymienione postanowienie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o przeprowadzenie przed NSA uzupełniających dowodów z: zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej UM w O. nr [...], kopii książki przychodów i rozchodów skarżącego za okres od [...] do [...] r., kopii PIT 5 skarżącego za [...] r., oświadczenia o stanie majątkowym skarżącego z [...], zaświadczenia z Urzędu Gminy w L. z [...], dowodów opłat skarżącego za energię elektryczną i mieszkanie za [...], harmonogramu spłat kredytu przez skarżącego w [...]. Wskazano, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a. Już bowiem znaczna wysokość kary pieniężnej nałożonej na skarżącej oraz znajdująca się w aktach informacja o charakterze prowadzonej działalności stanowi o wysokim prawdopodobieństwie doprowadzenia do upadku przedsiębiorcy. Natomiast możliwość domagania się zwrotu wyegzekwowanej kary nie odwróci wszystkich skutków a jeżeli nawet tak to będzie to trudne w rozumieniu w/w przepisu, m.in. ze względu na długotrwałość procedur sądowych. Wskazano, że skarżący prowadzi jednoosobowo działalność polegającą na zarządzaniu placem targowym w O., co pozwala na skromne utrzymanie skarżącego i jego rodziny. Jednak za dwa ostatnie lata przynosi ona straty (w 200[...] r. - [...] zł) spowodowane inwestycjami, a także sytuacją zdrowotną, w której znalazł się skarżący na przełomie [...] r. i [...] r. ([...]), o czym, jak wskazano, nadmieniał w skardze. Poza [...] ha ziemi ornej, skarżący nie posiada nieruchomości, cenniejszych ruchomości ani oszczędności czy papierów wartościowych. Jest natomiast zadłużony z tytułu kredytu - rata miesięczna [...] zł. Wskazano dalej, że skarżący posiada na utrzymaniu studiującą córkę. Miesięczne stałe wydatki skarżącego wynoszą, jak podano - energia elektryczna ok. [...] zł, gaz [...] zł, mieszkanie [...] zł. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...], rozważenie przez WSA możliwości uchylenia postanowienia bez przekazywania sprawy do rozpoznania NSA oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia, gdyż jego natychmiastowe wykonanie może spowodować skutki zbliżone do tych, które mogą nastąpić w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji a przytoczonych w skardze na decyzję administracyjną i w niniejszym zażaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podzielić zatem należy pogląd Sądu pierwszej instancji, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wskazać należy przy tym, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Jednakże oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia