Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1761/09 oddalił skargę F.M. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2010 r. skarżący wystąpił o doręczenie powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych (sto) za odpis wyroku z uzasadnieniem. W zarządzeniu doręczonym skarżącemu w dniu 25 lutego 2010 r. pouczono go, że opłata powinna zostać uiszczona w terminie 7 dni pod rygorem egzekucyjnego jej ściągnięcia. W tym samym dniu, tj. 25 kutego 2010 r. doręczono skarżącemu powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem.
W dniu 2 marca 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzeniem wraz z wnioskiem o zwolnienie od przedmiotowej opłaty kancelaryjnej. W zażaleniu wywodzono, że skarżący nie wiedział o konieczności uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wyroku z uzasadnieniem, a gdyby o niej wiedział, nie występowałby z żądaniem jego doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2010 pozostawił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania, z powodu nieusunięcia przez skarżącego braków formalnych wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 i art. 221 nie stosuje się".
Sąd I instancji w pełni prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem i pouczył go o konsekwencjach nieuiszczenia tej opłaty w terminie.
Z protokołu rozprawy z dnia 29 stycznia 2010 r., na której skarżący F.M. stawił się osobiście, wynika że Przewodniczący składu orzekającego pouczył skarżącego o tym, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone – na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku oraz o tym, że wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 złotych (sto), a niezgłoszenie wniosku w terminie powoduje utratę prawa wniesienia skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów skarżący nie może skutecznie wywodzić, że gdyby wiedział, iż za odpis wyroku z uzasadnieniem należy uiścić opłatę kancelaryjną, to nie występowałby z żądaniem jego doręczenia. Ponadto cytowany powyżej art. 234 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednoznacznie stanowi o pobieraniu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, co stwarza domniemanie, że jej treść jest powszechnie znana, tzn. że każdy obywatel zna obowiązujące i dotyczące jego sytuacji i zachowań prawo i nie może powoływać się na jego nieznajomość dla uzasadnienia własnych działań albo zaniechań. Przyjęcie, że nieznajomość prawa tłumaczyć może określone działania bądź zaniechania, prowadziłoby do negacji spójności i pewności prawa oraz do nieprzewidywalnych skutków w praktyce orzeczniczej (wyrok TK z dnia 24.11.2009 r. sygn. akt 36/07 OTK ZUA z 2009 r. Nr 151).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.