Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia barków formalnych skargi na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia podano, iż należy przyjąć, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedział się najpóźniej w dniu 2 lutego 2012 r. tj. w dniu, w którym odebrał przesyłkę sądową, zawierającą postanowienie o odrzuceniu jego skargi z powodu nie uzupełnienia jej braków formalnych i fiskalnych. Zdaniem Sądu I instancji 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 9 lutego 2012 r. Tymczasem wniosek został złożony osobiście przez skarżącego w siedzibie Sądu w dniu 27 lutego 2012 r., a więc 18 dni po terminie. Z tej przyczyny wniosek, jako spóźniony, należało odrzucić.
W zażaleniu na to postanowienie podnosi się, że przyczyna uchybienia terminu nie ustała w dacie otrzymania przez Skarżącego postanowienia o odrzuceniu skargi, gdyż rzeczywistą przyczynę uchybienia terminowi stanowią stresy związane z toczącymi się postępowaniami administracyjnymi i złym stanem zdrowia, a także trudna sytuacja materialna, które to przyczyny mają charakter trwały. W tym stanie rzeczy, zdaniem Skarżącego, za datę ustania przyczyny uniemożliwiającej złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należy uznać datę uprawomocnienia się postanowienia o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest usprawiedliwione.
Stosownie do art. 86 § 1 ppsa Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ppsa).
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych Skarżący dowiedział się w dacie otrzymania postanowienia w tym przedmiocie, tj. w dniu 2 lutego 2012 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został przez Skarżącego złożony w dniu 27 lutego 2012 r., a zatem z uchybieniem 7 dniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Nie zostało przy tym w żaden sposób uprawdopodobnione, że po stronie Skarżącego wystąpiły okoliczności uniemożliwiające mu złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Za takie okoliczności z całą pewnością nie mogą być uznane stresy związane z toczącymi się postępowaniami administracyjnymi, złym stanem zdrowia, czy ciężka sytuacja materialna, gdyż nie zostało wykazane w jaki sposób te okoliczności wpłynęły na niemożność działania Skarżącego.
W tym stanie rzeczy nie można także podzielić stanowiska zaprezentowanego w zażaleniu, iż przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero z datą uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu Skarżącemu prawa pomocy, bowiem rozstrzygając w tym przedmiocie badana jest wyłącznie sytuacja materialna.
Z tych przyczyn należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.