Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 936/15, Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał R. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2016 r. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
Skarżący w zażaleniu na powyższe zarządzenie wniósł o jego uchylenie, przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, wyłączenie sędziego oraz przywrócenie terminu do "dokonania niniejszych czynności prawnych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art.214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwanej "p.p.s.a."), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi zażalenie (art.230 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, wynosi 100 zł.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2016 r., mocą którego odrzucono skargę oraz odrzucono zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi.
Zaznaczyć należy, że postanowieniem 19 lipca 2016 r. i prawomocnym postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. rozstrzygnięto o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy.
W tym stanie sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 1 marca 2016 r., ustalonego w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia.
W zażaleniu nie przedstawiono żadnego zarzutu mogącego podważyć zasadność zarządzenia, jak też wysokość ustalonej kwoty wpisu.
Odnosząc się do zawartych w zażaleniu wniosków dotyczących przyznania prawa pomocy, wyłączenia sędziego oraz przywrócenia terminu do dokonania czynności stwierdzić należy, że będą one wymagać odrębnego rozpoznania.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia