Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 22 marca 2018 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę Korneli Weber.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że K. W. wniosła do WSA w Warszawie skargę na decyzję Głownego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r. Zarządzeniami Przewodniczacej Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz nadesłania jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub włąsnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu 19 stycznia 2018 r. uiściła wpis od skargi, natomiast w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu. Dlatego też Sąd Wojewódzki na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 odrzucił skargę.
Kornela Weber pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2018 r. podnosząc, iż nie dostała wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu, a otrzymała jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, co też w zakreślonym terminie uczyniła.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd Wojewódzki wydał postanowienie o odrzuceniu skargi po stwierdzeniu, iż mimo wezwania skarżącej o uzupełnienie braku formalnego skargi i uiszczenie wpisu, w wyznaczonym terminie dokonała ona tylko wymaganej opłaty sądowej natomiast nie nadesłała odpisu skargi. Tymczasem skarżąca w zażaleniu podniosła, że otrzymała jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, natomiast przesyłka z Sądu Wojewódzkiego nie zawierała wezwania do nadesłanie jednego odpisu skargi.
Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, wezwania sporządzono na oddzielnych drukach (k. 10 i 11), a do skarżącej skierowano przesyłkę w jednej kopercie. W takiej sytuacji, gdy przewidziano łączne przesłanie kilku pism, nie można wykluczyć, że jedno z wezwań omyłkowo nie zostało przez pracownika sekretariatu włożone do koperty adresowanej do skarżącej. Skoro nie jest możliwe w sposób pewny zweryfikowanie tego jaka była zawartość przesyłki sądowej skierowanej do strony, to należy za wiarygodne przyjąć jej wyjaśnienia, że wśród doręczonych pism nie było jednego z wezwań dotyczących braków skargi. Prawdziwość twierdzeń strony potwierdza fakt terminowego wykonania wezwania dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie okoliczności sprawy nie wskazują na celowe zaniechanie wykonania zarządzenia w przedmiocie obowiązku nadesłania jednego odpisu skargi. W rezultacie mimo braku dowodów co w istocie zawierała przesyłka z sądu przyjąć należy wersję wydarzeń korzystniejszą dla skarżącej i uznać, że nie doręczono jej wezwania do nadesłanie jednego odpisu skargi (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2016 r., II OZ 1366/16).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że zaakceptowanie w takiej sytuacji odrzucenia skargi stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 19 marca 2009 r., II OZ 506/09, z dnia 20 kwietnia 2009 r., II OSK 544/09, z dnia 5 stycznia 2010 r., II OZ 1150/09, z dnia 26 września 2012 r., I OSK 2161/12). Za uwzględnieniem zażalenia przemawia również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny.
Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach wskazuje, że jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (por. postanowienia NSA: z dnia 1 września 2011 r., I OSK 1448/11, z dnia 24 maja 2013 r., II OSK 1188/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., I OSK 1388/15, z dnia 23 czerwca 2016 r., II OZ 664/16, z dnia 25 października 2016 r., I OZ 1015/16).
Wobec powyższego należało przyjąć, że termin do złożenia jednego egzemplarza odpisu skargi nie rozpoczął biegu, a tym samym odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. było niezasadne.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a