Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego.
Skarżący A. R. został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, czy składa ją w imieniu własnym czy też w imieniu N. R. W wyniku wezwania A. R. w piśmie z dnia 13 sierpnia 2010 r. wskazał, iż wnosi skargę w imieniu własnym, a następnie pismem z dnia 14 października 2010 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem 20 grudnia 2010 r. pozostawił wniosek A. R. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
A. R. pismem z dnia 1 marca 2011 r. ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r. odrzucił skargę A. R. na decyzje Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r.
Następnie przy piśmie z dnia 22 marca 2011 r. skarżący nadesłał wypełniony formularz PPf złożony w imieniu N. R., jednocześnie podnosząc iż skargę składał w imieniu matki N. R. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. ponownie pozostawił wniosek A. R. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 6 maja 2011 r. skarżący złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2011 r.
W dniu 9 maja 2011 r. do Wydziału VII WSA w Warszawie wpłynęło pismo Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej WSA w Warszawie, przy którym przekazano wniosek o przyznanie prawa pomocy podpisany przez N. R. nadesłany do Sądu przy piśmie z dnia 2 kwietnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. poinformował skarżącego, iż wniosek N. R. o przyznanie praw pomocy został dołączony do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 868/11 wszczętej ze skargi N. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 czerwca 2011 r., na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. pozostawił wniosek A. R. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 14 marca 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPf w terminie 7 dni. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 21 marca 2011 r., a w wyznaczonym terminie wnioskodawca nie wykonał wezwania i nie nadesłał formularza PPf. Dodatkowo Sąd wskazał, że nadesłany przez skarżącego formularza PPf przy piśmie z dnia 9 maja 2011 r. jest wnioskiem przyznanie prawa pomocy N. R. i zostanie rozpoznany pod odrębną sygnaturą akt VII SA/Wa 868/11.
A. R. pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2011 r. podnosząc, iż już w dniu 22 marca 2011 r. przesłał podpisany wniosek do Sądu wraz z informacją, iż występuje on w imieniu matki N. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku, uniemożliwiając tym samym ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku.
Wymóg złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF wynika z art. 252 § 2 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełniania braków wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania - zostało doręczone A. R. w dniu 21 marca 2011 r. Pomimo wezwania A. R. nie złożył wymaganego formularza w zakreślonym terminie. Wprawdzie skarżący kilkakrotnie składał wnioski o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPf, podpisane przez siebie, ale w imieniu N. R. i z jej upoważniania, lub podpisane przez N. R. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż skarga z dnia 8 lipca 2010 r. jest złożona przez A. R. w imieniu własnym, mając na uwadze treść pisma skarżącego z dnia 13 sierpnia 2010 r. Dodatkowo, zarzut skarżącego, iż w przedmiotowej sprawie występuje jako pełnomocnik matki, zdaniem Sądu, skarżący może podnieść w odniesieniu do postanowienia z dnia 21 marca 2011 r. o odrzuceniu skargi, nie zaś do postanowienia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Jednocześnie podkreślić należy, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zawisła sprawa ze skargi N. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 868/11, w której to skarżąca została zwolniona od uiszczenia wpisu sądowego postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.