Postanowienie NSA z 27 czerwca 2008 r., II OZ 668/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 362/05 w zakresie przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej 50 zł oraz odmowy przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zbiornika bezodpływowego na ścieki postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jacek Chlebny przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał D. W. i M. W. prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 zł oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący uzyskują miesięcznie dochód w wysokości łącznie [...] zł, nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych. Zdaniem Sądu nie jest wystarczające dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy samo stwierdzenie, że skarżący znajdują się w trudnej sytuacji. Natomiast argumenty skarżących dotyczące znacznej liczby postępowań toczących się przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi i związany z tym obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie może przemawiać za przyznaniem skarżącym zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący podnieśli, że nie są w stanie opłacić wszystkich spraw. Skarżący przytoczyli także szereg zarzutów nie dotyczących wprost zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpoznawanej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazali dostatecznie, że nie dysponuje wystarczającymi środkami na poniesienie kosztów sądowych. Trafnie więc Sąd pierwszej instancji przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 zł. Z analiza tych okoliczności dokonanej przez Sąd pierwszej instancji wynika, iż wykazane przez skarżących dochody wynoszą [...] zł miesięcznie oraz, że posiadają nieruchomość o powierzchni [...]m2. Skarżący nie wskazali, w jakiej wysokości ponoszą wydatki związane ze swoim utrzymaniem. Zatem należy przyjąć, iż słusznie Sąd pierwszej instancji, mając na uwadze stałe dochody w wysokości [...] zł miesięcznie, uznał, że skarżący są w stanie ponosić koszty każdorazowej opłaty do 50 zł. Natomiast powyżej tej kwoty Sąd zwolnił skarżących od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Należy zwrócić uwagę, iż wykładnia ustawowego określenia "gdy osoba ta wykaże" prowadzi do wniosku, że to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Orzeczenie sądu w tej kwestii zależy zatem od tego, czy strona wykaże przesłanki, o których mowa w przepisie art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przekonanie skarżących o słuszności ich zarzutów wobec organów administracji nie może być argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Także okoliczność, iż w skarżący wnieśli szereg skarg do wojewódzkich sądów administracyjnych nie może samo przez się przemawiać za zwolnieniem skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w tej sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.