Postanowienie NSA z 30 sierpnia 2013 r., II OZ 669/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. M. i G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1609/12 odrzucające sprzeciw G. M.

Od orzeczenia

od postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2013 r.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi G. M. i G. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku G. M., postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2013 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. G. M. i G. M. wnieśli sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił sprzeciw G. M. od w/w postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego rozstrzygającego wniosek innej strony o przyznanie prawa pomocy. Dlatego też taki sprzeciw podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r. wnieśli G. i G. M. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 252 § 3 p.p.s.a., postanowienie o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Natomiast zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. A zatem z brzmienia powyższego przepisu wynika, że krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, a ponadto prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy przyznano tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Tym samym strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Zatem, w niniejszej sprawie wniesienie sprzeciwu przez G. M. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy G. M. w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest niedopuszczalne i prawidłowo zostało przez Sąd I instancji odrzucone.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.