Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 25 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek L. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 r., w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd wskazał, że skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2016 r. odrzucające jej skargę z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Ten środek zaskarżenia został jednak odrzucony postanowieniem tego Sądu z dnia 24 lutego 2017 r., zaś strona nie zakwestionowała tego rozstrzygnięcia. Po otrzymaniu odpisu postanowienia o odrzuceniu zażalenia pełnomocnik skarżącej wniósł natomiast o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wobec czego zdaniem sądu pierwszej instancji należało przyjąć, że początek biegu terminu do złożenia tego wniosku wyznaczała data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożonego środka zaskarżenia od postanowienia z dnia 31 sierpnia 2016 r., tj. dzień 3 marca 2017 r. Siedmiodniowy termin zakreślony w art. 87 § 1 p.p.s.a. mijał więc w dniu 10 marca 2017 r., zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 marca 2017 r., został złożony z uchybieniem terminu.
Skarżąca wnosząc zażalenie na powyższe postanowienie zarzuciła Sądowi naruszenie art. 86 §1 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 5 p.p.s.a. Podniosła, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 10 marca 2017 r., bowiem wniosek nie dotyczył przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 14 września 2016 r., lecz przywrócenia terminu do złożenia skargi na uchwałę Rady Gminy [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek ten powinien być złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 18 lipca 2016 r. L. S. wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pełnomocnik strony skarżącej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi złożył w dniu 24 marca 2017 r. wskazując, że z uwagi na brak stosownych pouczeń i odpowiedzi organu administracji skarżąca pozostawała w usprawiedliwionym błędzie, co do okoliczności, że wystosowane przez nią drugie pismo wzywające do usunięcia prawa wywoła takie same skutki prawne jak pierwsze. Zaznaczył przy tym, że skarżąca, działająca wtedy bez pomocy pełnomocnika, nie miała wiedzy o aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczącym skutków powtórnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i konsekwencji płynących z tego względu przy obliczaniu terminu do składania środków odwoławczych.
Mając na uwadze powyżej wskazane okoliczności, w jakich doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji odnośnie do tego, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 r. skarżąca wniosła z uchybieniem siedmiodniowego terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Nie można jednakże zaakceptować uzasadniającego to twierdzenie wyjaśnienia Sądu, że ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi miało miejsce w dniu 3 marca 2016 r., wobec czego skarżąca zobowiązana była do dokonania powyższej czynności procesowej najpóźniej do dnia 10 marca 2017 r. Nie można bowiem przyjąć, że ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., nastąpiło w dniu doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 31 sierpnia 2016 r. odrzucające skargę.
Ustanie przyczyny uchybienia terminu nie może pozostawać w sprzeczności z ustaleniami odnoszącymi się do określenia daty, w której strona dopełniła albo miała realną możliwość dopełnienia określonej czynności procesowej. Fakt zaskarżenia przez skarżącą uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 r. z uchybieniem terminu aktualizował obowiązek jednoczesnego złożenia przez skarżącą wraz ze skargą wniosku o przywrócenie terminu (do wniesienia skargi).
Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Warszawa 2016, s. 436). Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżąca strona – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania.
W rozpoznawanej sprawie należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu wniesienia skargi do sądu administracyjnego tj. 18 lipca 2016 r., a zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 marca 2017 r., został złożony z uchybieniem terminu.
Mając na uwadze powyższe względy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.