Postanowienie NSA z 26 czerwca 2008 r., II OZ 673/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt VII SAB/Wa 69/05 odrzucające zażalenie D., M., M. i J. W. na postanowienie z dnia 16 marca 2007 r., sygn. akt VII SAB/Wa 69/05 odrzucające skargę kasacyjną M. i J. W.

Sprawa

w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt VII SAB/Wa 69/05, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił zażalenie D., M., M. i J. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 marca 2007 r. odrzucające skargę kasacyjną M. i J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r. w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie dochowali wymagań z art. 194 § 4 ppsa, ponieważ zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sporządzonej osobiście skargi kasacyjnej również sporządzili osobiście. Sąd wskazał ponadto, że zażalenie D. i M. W. zostało dodatkowo wniesione po upływie terminu do jego wniesienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M. W. wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 197 § 2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś stosownie do art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W myśl art. 194 § 4 zasadą jest, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast, jak stanowi art. 67 § 5 ppsa, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom.

Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący byli uprawnieni do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niedotrzymanie obowiązku nałożonego art. 194 § 4 ppsa, tzw. przymusu radcowsko - adwokackiego, stosownie do art. 178 ppsa, skutkuje jego odrzuceniem.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącym wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie złożenia środka zaskarżenia na to postanowienie, natomiast skarżący, mimo tego pouczenia, zażalenie sporządzili osobiście, a zatem postanowienie Sądu I instancji jest słuszne i zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.