Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 maja 2009 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie "O." w O. do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie warunków zabudowy, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżące Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., podnosząc, że uzasadnienie zarządzenia powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Sprawa, w której skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę nie należy do spraw wymienionych w art. 239 p.p.s.a., w których skarżący z mocy ustawy nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Wezwanie strony do uiszczenia wpisu należnego od wniesionej skargi było prawidłowe, z uwagi na treść § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego 500 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skoro więc skarga dotyczy decyzji wydanej w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, to w zarządzeniu prawidłowo określono wysokość opłaty sądowej, do której uiszczenia zobowiązana jest strona skarżąca.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazanie co do dalszego postępowania. Przepis ten ma zastosowanie również w odniesieniu do zarządzeń, stosownie do art. 167 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że przepisy rozdziału 10 "Orzeczenia sądowe" (w tym art. 141 § 4 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Pojęcie "odpowiednie stosowanie" należy rozumieć stosowanie wprost, bez jakichkolwiek zmian, stosowanie z koniecznymi modyfikacjami, a także wyłączenie stosowania, np. ze względu na szczególny charakter danej instytucji procesowej lub odmienne regulacje szczegółowe.
Z uwagi na charakter zarządzeń, wymogów dotyczących uzasadnienia wyroku nie można stosować wprost, lecz z odpowiednimi modyfikacjami. W rozpoznawanej sprawie w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo i precyzyjnie określono wysokość wpisu, podstawę prawną zarządzenia, wskazano zaskarżoną decyzję i jej przedmiot, termin uiszczenia wpisu, jak również konsekwencje jego nieuiszczenia w terminie. Okoliczność, że zarządzenie z dnia 15 maja 2009 r. nie zawiera głębszych rozważań dotyczących podstawy prawnej, nie wpływa na jego prawidłowość. Nie sposób zatem przyjąć, iż stosowany odpowiednio art. 141 § 4 p.p.s.a. został naruszony w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.