Postanowienie NSA z 14 kwietnia 2005 r., II OZ 68/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. i S. D.

Od orzeczenia

od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2004r. sygn. akt III SA/Lu 238/04 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania

Skład

Przewodniczący S. NSA Henryk Ożóg

Sprawa

w sprawie ze skargi A. i S. D. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 27 lutego 2004r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2004r., sygn. akt: III SA/Lu 238/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. i S. małżonków D. z powodu nieuzupełnienia przez nich braków formalnych skargi. Pismem z dnia 3 lipca 2004r. skarżący wyjaśnili m.in., że ich zdaniem odpis skargi poświadczony za zgodność z oryginałem powinien sporządzić pracownik Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w Zamościu oraz wnieśli o "uzupełnienie braku skargi i ponowne rozpatrzenie sprawy". W związku z powyższym pismem, w wezwaniu sądu z dnia 9 lipca 2004r. pouczono skarżących, że jeśli domagają się przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, to zgodnie z art. 87 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należy uzupełnić braki tego wniosku przez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i dopełnienie czynności, tj. złożenie odpisu skargi. W odpowiedzi na powyższe, skarżący wraz z pismem z dnia 22 lipca 2004r. nadesłali kserokopię skargi z dnia 5 kwietnia 2004r.

Kolejnym wezwaniem z dnia 8 września 2004r., skarżący zostali ponownie zobligowani do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie kserokopii skargi dołączonej do pisma z dnia 22 lipca 2004r., bądź złożenie odpisu skargi lub jej uwierzytelnionej fotokopii w terminie siedmiu dni od otrzymania pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi bez rozpoznania. Skarżący wraz z pismem z dnia 16 września 2004r. ponownie nadesłali kserokopię skargi, aczkolwiek datowaną na 25 maja 2004r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pismo skarżących z dnia 3 lipca 2004r. zawierające wniosek z dnia 3 lipca 2004r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, pozostawił bez rozpoznania.

Zgodnie bowiem z art. 87 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl natomiast art. 87 § 4 cytowanej ustawy, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Skarżący w piśmie z dnia 9 lipca 2004r. zostali pouczeni, że warunkiem rozpoznania ich wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest m.in. dopełnienie czynności, której nie dokonali w terminie, tj. złożenie odpisu skargi. Ponieważ skarżący nadesłali jedynie kserokopię skargi, wystosowano do nich kolejne wezwanie z dnia 8 września 2004r. z pouczeniem o konieczności podpisania dołączonej do pisma z dnia 22 lipca 2004r. kserokopii skargi, bądź złożenia odpisu skargi lub uwierzytelnionej fotokopii skargi. Skarżących pouczono również o skutkach niedopełnienia wskazanych w wezwaniu braków wniosku. Mimo pouczenia, skarżący nie uzupełnili, wymienionych w wezwaniu, braków wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nadesłali jedynie kolejną kserokopię skargi.

Podnieść należy, że kserokopii skargi nie można uznać za jej odpis. Odpisem pisma procesowego w rozumieniu art. 47 powołanej ustawy, jest każdy dalszy jego egzemplarz zgodny z oryginałem, z czego wynika konieczność poświadczenia zgodności kopii z oryginałem. Skarżący nie skorzystali jednakże z żadnej z przedstawionych im możliwości uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - nie podpisali kserokopii skargi znajdującej się w aktach sprawy, nie dostarczyli odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, ani uwierzytelnionej fotokopii skargi.

Stosownie do art. 49 § 2 cytowanej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Wobec nieusunięcia braków wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 49 § 1 i 2 w związku z art. 87 § 2 i 4 i art. 47 §. 1 i 2, należało zarządzić o pozostawieniu pisma skarżących zawierającego powyższy wniosek bez rozpoznania.

W zażaleniu na to zarządzenie A. i S. D. podnieśli, iż skarga została przyjęta bez zastrzeżeń. Przyjmujący ją nie poinformował skarżących, iż należy złożyć odpis skargi poświadczony "za zgodność z oryginałem".

Po otrzymaniu informacji z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o braku w dokumentach konsultowano się z p. W. G. – dyr. Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie Delegatura Zamiejscowa w Zamościu z prośbą o pomoc w rozwiązaniu problemu. P. G. oświadczył, iż Sąd sam winien uzupełnić brak, oryginał skargi złożony jest w dokumentach w sądzie i skierował do p. T. S., która telefonicznie rozmawiała z pracownicą Sądu i uzgodniły, iż ona dokona odpisu skargi i poświadczy "za zgodność z oryginałem". (Rozmowa telefoniczna w obecności skarżącej). W tym momencie zostali odciążeni od obowiązku składania dokumentu – braku skargi.

W tym też czasie wysłali xero skargi z dnia 05.04.2004r. oraz "odpisali" treść skargi i też wysłali.

Wobec powyższego zażalenie jest zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie bowiem z art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stał się podstawą zaskarżonego zarządzenia, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (...) (§ 2).

Skarżący A. i S. D. kwestionują przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 27 lutego 2004r. Nr SO/2/IV.5110/4/2004 w przedmiocie wymeldowania.

Gdy po odrzuceniu skargi (postanowienie WSA w Lublinie z dnia 16 czerwca 2004r. sygn. akt III SA/Lu 238/04), pismem z 3 lipca 2004r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia jej braków formalnych Sąd wezwał ich do uzupełnienia braków wniosku przez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu i dopełnienie czynności, tj. złożenie odpisu skargi. Wezwanie zostało powtórzone w piśmie z dnia 8 września 2004r. wskazującym konieczność podpisania znajdującego się w aktach sprawy odpisu skargi dołączonego do pisma z dnia 22 lipca 2004r. albo złożenie odpisu skargi lub uwierzytelnionej fotokopii skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że brak należy usunąć w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi bez rozpoznania.

W odpowiedzi skarżący przesłali po raz kolejny kopię skargi z dnia 25 maja 2004r., co wywołało zaskarżone zarządzenie.

Zarządzenie to jest trafne jako konsekwencja niezastosowania się skarżących do wezwania Sądu z dnia 8 września 2004r. otrzymanego przez nich dnia 13 września 2004r. Skarżący otrzymali w nim bowiem dokładne wyjaśnienie jak zachować się by droga do przywrócenia terminu została otwarta 1) podpisanie znajdującego się w aktach sprawy odpisu skargi dołączonego do pisma z dnia 22 lipca 2004r., 2) złożenie odpisu skargi lub 3) uwierzytelnionej fotokopii skargi, przy czym w wezwaniu poprzedzającym odrzucenie skargi, z dnia 13 maja 2004r., mowa jest o nadesłaniu odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem (tak też rozumie odpis J.P. Tarno w: Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawn.Prawnicze.Lexis nexis. W-wa 2004, str.85).

Nie można natomiast podzielić zarzutów zażalenia tym bardziej, że dla skutku, jaki pociągnęło za sobą niepodporządkowanie się wezwaniu Sądu, istotne znaczenie miała chwila jego otrzymania przez skarżących, a nie brak stosownej uwagi ze strony osoby przyjmującej ją w Lubelskim Urzędzie Wojewódzkim. Po wtóre zaś to nie pracownicy organu administracji publicznej i Sądu I instancji byli zobowiązani do usunięcia braku skargi, a co za tym idzie skarżący nie mogli się czuć zwolnieni od tego obowiązku po rozmowach przeprowadzonych w Lubelskim Urzędzie Wojewódzkim i Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym. Ciężar, uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu spoczywał bowiem niepodzielnie na skarżących, a o skutkach braku uzupełnienia zostali oni prawidłowo pouczeni.

Z tych powodów zażalenie nie mające usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.