Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 680/11

Metryka

Wydany
23 sierpnia 2011 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon
Rozpoznanie
w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 777/10 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 777/10, oddalił zawarty w skardze wniosek A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2010 r., z uwagi na to, że wniosek nie zawierał uzasadnienia, co uniemożliwiało jego merytoryczną ocenę.

Skarżąca w zażaleniu od powyższego postanowienia podniosła, że w treści skargi zawarła argumentację dotyczącą zawężenia wjazdu na jej posesję o 25 cm., w wyniku wykonania docieplenia budynku sąsiedniego, przemawiającą za uwzględnieniem jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na zażalenie uczestniczka postępowania, A. M., podniosła, że twierdzenia skarżącej o zawężeniu wjazdu na jej posesje są bezpodstawne z uwagi na znajdujące się w aktach sprawy protokoły graniczne (z 2001 r. i 2009 r.) z których wynika, że wykonanie warstwy docieplenia należącego do niej budynku, nie spowoduje zajęcia nieruchomości skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art.61 § 3 P.p.s.a. Zaznaczyć trzeba, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi dotyczy zarzutów skierowanych do zaskarżonej decyzji i nie wskazuje okoliczności, z powodu których uzasadnione byłoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia jest fakt, że w decyzji organu I instancji wykonanie obowiązków określono w terminie od 4 do 8 października 2010 r. Oznacza to, że termin ten minął przed datą orzekania przez Sąd I instancji. Z zażalenia natomiast nie wynika aby doszło do realizacji zaskarżonej decyzji.

Zaskarżona decyzja dotyczy jedynie czasowego wejścia na teren sąsiedniej działki i tylko w takim zakresie należało upatrywać możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków – przesłanek wstrzymania decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto organ nakazał inwestorowi po zakończeniu robót przywrócenie stanu poprzedniego na nieruchomości i nałożył na nią obowiązek ewentualnego naprawienia wyrządzonych szkód. Wskazane przez skarżącą ewentualne nieuprawnione przekroczenie granicy przez inwestora może być przedmiotem właściwego postępowania cywilnego przed sądem powszechnym, który władny jest zastosować środki prawne służące ochronie własności.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.