Postanowienie NSA z 29 czerwca 2006 r., II OZ 683/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. U.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 496/05 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym

Skład

sędzia NSA Włodzimierz Ryms przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi E. U. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił E. U.przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca została wezwana do nadesłania określonych w wezwaniu dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, sytuacji rodzinnej oraz dochodów i pomimo przedłużenia terminu do wykonania wezwania, do dnia wydania zaskarżonego postanowienia dokumenty te nie zostały złożone w Sądzie. Ze sformułowania art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż to na składającym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, w sposób dostateczny sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła, że jest bezsporne, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i kosztów adwokackich w przedmiotowej sprawie. Zdaniem skarżącej Sąd I instancji nie uwzględnił w ogóle sytuacji materialnej skarżącej i jej rodziny, jak również jej stanu zdrowia. Z dostarczonych dokumentów wynika, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego swojej rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Twierdzenia skarżącej co do sytuacji materialnej i rodzinnej oraz dochodów i ponoszonych wydatków na utrzymanie nie są jednoznaczne i wymagały wyjaśnienia przez skarżącą na wezwanie Sądu. Pismem z dnia 9 listopada 2005 r. skarżąca została wezwana na podstawie art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przedłożenia dodatkowych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego. Skarżąca, pomimo przedłużenia na jej wniosek terminu do wykonania wezwania, nie nadesłała żądanych dokumentów. Nie dokonała tego wnosząc sprzeciw, a następnie zażalenie na postanowienie o odmowie prawa pomocy.

Wykładnia ustawowego określenia "gdy osoba ta wykaże" sprowadza się do przyjęcia, że to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania w jakiej sytuacji się znajduje i że jest to sytuacja uprawniająca go do przyznania mu prawa pomocy. Orzeczenie sądu w tej kwestii zależy zatem od tego czy strona wykaże przesłanki, o których mowa w przepisie art. 246 § pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro E. U. nie wykazała jednoznacznie w złożonym przez siebie wniosku, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i nie uzupełniła tego w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie, to słusznie odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.