Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Akademii [...] w [...] o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za nieprzekazanie kompletnych akt administracyjnych do sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 127/15 ze skargi wnioskodawcy na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W postępowaniu tym organ wydał decyzję z [...] października 2015 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [...] S.A. pozwolenia na przebudowę linii kolejowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji stwierdził, że organ nie uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - P.p.s.a.
Wnioskodawca wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia, tj. prawa do przejrzenia pełnych akt sprawy oraz złożenia wniosku, co spowodowało, że wnioskodawca nie mógł wskazać konkretnie jakich dokumentów brakuje w aktach administracyjnych. To spowodowało negatywne skutki dla wnioskodawcy w postępowaniu o sygn. akt VII SA/Wa 2910/15, ponieważ nie został uznany za stronę tego postępowania. Oddalenie wniosku było nieprawidłowe, ponieważ organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku przesłania pełnych akt sprawy, nawet pomimo dodatkowego wezwania, przesłał część akt administracyjnych dopiero po upływie trzech miesięcy od złożenia skargi i po miesiącu od wpłynięcia do sądu wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wnioskodawca zarzucił również nieodniesienie się w uzasadnieniu skarżonego postanowienia do wniosków i zarzutów wskazujących na braki w aktach administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje sądowi skargę wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w powyższym przepisie sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Z akt sprawy VII SAB/Wa 127/15 wynika, że skarga wnioskodawcy na przewlekłość postępowania wpłynęła do organu w dniu 28 września 2015 r. W dniu 28 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła odpowiedź organu na skargę wraz z aktami sprawy w postaci jednego pliku zawierającego kopię pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego z 9 września 2015 r., kopię odwołania Fundacji [...] z 27 czerwca 2015 r. oraz kopię decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego. Prawidłowe jest zatem ustalenie Sądu I instancji, że organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy w terminie, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Odnosząc się do zarzutu wnioskodawcy odnośnie niekompletności przekazanych akt należy wskazać, że skarga wnioskodawcy w sprawie VII SAB/Wa 127/15 dotyczyła niepodejmowania przez organ czynności w postępowaniu odwoławczym, a nie rozstrzygnięcia merytorycznego. W sprawie tej nie było zatem niezbędne przekazywanie całości akt administracyjnych dotyczących pozwolenia na rozbudowę linii kolejowej wraz z obszernym projektem budowlanym. Poza tym istotne jest, że całość tych akt została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 grudnia 2015 r. wraz z odpowiedzią na skargę Fundacji [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego (sygn. akt VII SA/Wa 2910/15). W tych aktach znajduje się wystosowane przez wnioskodawcę, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy VII SAB/Wa 127/15, wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dysponował kompletnymi aktami administracyjnymi w dniu 17 grudnia 2015 r., zatem przed wezwaniem organu do uzupełnienia akt wystosowanym w dniu 8 stycznia 2016 r. w sprawie VII SAB/Wa 127/15. Fakt, że w aktach przesłanych przy skardze na przewlekłość nie było wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wpłynęło na bieg i wynik sprawy VII SAB/Wa 127/15. Postępowanie zakończyło się prawomocnym wyrokiem z 12 kwietnia 2016 r. oddalającym skargę na przewlekłość.
Nie jest trafny zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez odmowę przejrzenia pełnych akt sprawy przez przedstawiciela wnioskodawcy. Z akt sprawy VII SAB/Wa 127/15 wynika, że w dniu 16 listopada 2015 r. odmówiono pracownikowi wnioskodawcy - P. B. wglądu do akt sprawy, ponieważ nie przedstawił oryginału ani wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa (k. 18 akt VII SAB/Wa 127/15), co jest wymagane zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a.
Nie można zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawcy, że nieudostępnienie akt spowodowało dla niego negatywne skutki w sprawie VII SA/Wa 2910/15, ponieważ nie został uznany za stronę tego postępowania. Z akt wskazanej sprawy wynika, że postanowieniem z 12 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu Akademii [...] w [...] na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. Wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym odwołania Fundacji [...] w [...] od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. udzielającej [...] S.A. pozwolenia na przebudowę linii kolejowej, które zakończyło się wydaniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] października 2015 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego. Organ stwierdził, że odwołująca się fundacja nie miała legitymacji do wniesienia odwołania. W sprawie ze skargi fundacji na tę decyzję Sąd I instancji stwierdził, że wynik postępowania odwoławczego nie dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy.
Powyższe obiektywne przesłanki stanowiły zatem podstawę do odmowy dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu o sygn. akt VII SA/Wa 2910/15. Odmowa przejrzenia akt sprawy pozostawała bez wpływu na tę okoliczność.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.